Πριν από περίπου 4 χρόνια (μπορεί και παραπάνω) η Reese Witherspoon, προσπαθεί να αποφύγει την ερώτηση της Ellen Degeneres, για το τι ακριβώς ετοιμάζει με την Jennifer Anniston.

Έναν χρόνο αργότερα, στην επίσημη παρουσίαση της ψηφιακής πλατφόρμας της Apple, της AppleTv+, βγαίνει στην οθόνη ο τίτλος “The Morning Show”, με πρωταγωνίστριες αυτές τις δύο, (αλλά και τον Steve Carell), με το χεράκι τους και στην εκτέλεση παραγωγής, και μια χαρά την πάθαμε.

Η πρώτη σεζόν της σειράς έσκασε μύτη στη μετά #MeToo εποχή, κι ενώ θα περίμενε κανείς το θέμα θα ακολουθούσε την πεπατημένη, η σειρά σού έδειξε, ή μάλλον καλύτερα σου έτριψε μέσα στα μούτρα, όλες τις παραμέτρους ενός τέτοιου σκανδάλου. O άντρας παρουσιαστής μιας επιτυχημένης πρωινής εκπομπής, που δεν πίστευε ποτέ ότι έχει παρενοχλήσει εργαζόμενη, γιατί έτσι είναι το σωστό, ένα θύμα να μην αντέχει την πίεση της δικής της αποκάλυψης, μία συμπαρουσιάστρια, η οποία πρέπει να πάρει θέση, αλλά έλα που είναι φίλος της αυτός, κι ένα τηλεοπτικό δίκτυο ανάστατο γιατί δεν ξέρει τι να κάνει με το σκάνδαλο.

Το πρωταγωνιστικό τρίο στα καλύτερά του, αλλά και με μία Gugu Mbatha-Raw, σε μία μεστή ερμηνεία, ίσως την καλύτερη στην μέχρι στιγμή καριέρα της.

Η δεύτερη σεζόν όμως, θέλει να μας πει κι άλλα πράγματα. Αληθινά, πραγματικά, που έχουν την ίδια αξία.

Και επειδή την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, η σεζόν είναι σε εξέλιξη, θα αποφύγω τα spoilers όσο το δυνατόν περισσότερο.

Θα σταθώ στη νέα προσθήκη της σειράς, που δεν είναι άλλη από τον χαρακτήρα της Laura Peterson, την οποία ενσαρκώνει η Julianna Margolies, των ER και The Good Wife.

H Laura είναι μία απόλυτα επιτυχημένη δημοσιογράφος. Έχοντας περάσει στην καριέρα της από όλες τις θέσεις (παρουσιάστρια, δημοσιογράφος, ρεπόρτερ), πλέον κατέχει μία από τις πιο αξιοσέβαστες εκπομπές στην τηλεόραση. Έχει τη δική της δημοσιογραφική εκπομπή συνεντεύξεων και έρευνας στη βραδινή ζωή. Οι συνεργάτες της την σέβονται, οι τηλεθεατές την παρακολουθούν, και η ίδια άγεται και φέρεται με δυναμικότητα και σεβασμό. Α, και επίσης είναι λεσβία. Κι ενώ σε κάθε άλλη περίπτωση αυτό δεν θα μας αφορούσε, εδώ πρέπει να το σημειώσουμε.

Η Laura δεν έχει περάσει λίγα. Όταν διηγείται την ιστορία της στην Bradley (Reese Witherspoon), μαθαίνουμε ότι, όταν άρχισαν να καταλαβαίνουν οι συνάδελφοί της ότι είναι λεσβία, σταμάτησαν να την καλούν σε εκδηλώσεις και κανένας δεν την βοήθησε, δεν της συμπαραστάθηκε. Έζησε μία σκοτεινή εποχή, με τη δουλειά της να είναι η μόνη διέξοδος, ή μάλλον το μόνο της στήριγμα. Όλη αυτή η συζήτηση βέβαια, συμβαίνει αφότου τα έχει “φτιάξει” με την Bradley, η οποία είναι bi, αλλά πέρα από την ίδια δεν το γνωρίζει κανείς άλλος.

Στην εκπομπή που παρουσιάζουν μαζί, στην διάρκεια ενός διαλλείματος, δημοσιεύματα σε δίκτυα κάνουν outing στην Bradley. Κι αν εδώ δεν είχες Margolies και Witherspoon, ίσως η σκήνη που ακολούθησε να μην ήταν τίποτα το σημαντικό.

Η Bradley παθαίνει πανικό, με τη δικαιολογία ότι είναι ένας πολύ ιδιωτικός άνθρωπος και η Laura προσπαθεί να της πει ότι είναι πολύ τυχερή που αυτό συμβαίνει αυτή την εποχή, που η LGBTQI+ εκπροσώπηση στα media, σχεδόν απαιτείται από το κοινό.

Ωστόσο το σοκαριστικό της όλης διαδικασίας είναι άλλο. Εν έτει 2021, τα μέσα, όποια κι αν είναι αυτά, μα έντυπα, μα ηλεκτρονικά, φαίνεται να αδιαφορούν απροκάλυπτα για το outing.

Η σειρά προβάλλει με τον τρόπο της ότι το κοινό αντιμετωπίζει τους celebrities ή τους tv personalities, μόνο με αυτή την υπόσταση. Δεν μας νοιάζει άμα πληγωθούν. Γιατί δεν είναι άνθρωποι. Είναι φιγούρες. Και τι θα πάθουν στο κάτω κάτω; Αυτό από τη μία. Από την άλλη όμως, κριτικάρει τα ΜΜΕ, τα οποία στην ψηφιακή εποχή που ζούμε νοιάζονται μόνο για τον τίτλο του άρθρου, τα likes και τα shares.

Θα μου πεις τώρα εσύ “το the morning show περίμενες;”, και ένα δίκιο το έχεις. Στέκομαι στο ότι η Apple, μία εταιρεία που προσέχει κυρίως την εικόνα της, προβάλλει με σιγουριά τις παθογένειές μας, απόλυτα σοβαρά, κυρίως δε όταν τις κουβαλούν πραγματικοί άνθρωποι, που θα μπορούσαν να είναι ο καθένας μας.

Αν μπορεί η Apple, μπορείτε και όλοι οι άλλοι. Θέλουμε περισσότερη εκπροσώπηση στην αγαπημένες μας σειρές. Αλλά αν είναι να γίνει, ας γίνει σωστά. Με σενάρια σαν αυτό, και με ερμηνευτές και ερμηνεύτριες σαν αυτούς.

Με λένε Κωνσταντίνο, και προσπαθώ να είμαι καλά... Όταν δεν είμαι, στρέφομαι είτε στην δουλειά μου, που δεν είναι άλλη από την υποκριτική τέχνη, είτε στον κινηματογράφο, που δεν είναι κάτι άλλο πέρα από το κόλλημα της ζωής μου... Μην ξεχνάτε: όπως και κάθε άλλο πράγμα στη ζωή, ο κινηματογράφος δεν πρέπει να έχεις ταμπέλες... Καλές Προβολές...