Ρε παιδιά. Ξέσπασε κάποιο σκάνδαλο, έτσι ένα σκάνδαλο που να προκαλέσει περισυλλογή, σκέψη, στοχασμό, ή τουλάχιστον να έχει αξία να ασχοληθούμε με δ’ αυτό, ή πάλι κάνουμε φασαρία για ψύλλου πήδημα;

Βγήκε, λέει, στη φόρα ροζ βίντεο ατόμου από ριάλιτι σόου. Τα σάιτ οργιάζουν με πληροφορίες και σούξου-μούξου σχετικά με την «τεράστια» ανακάλυψη που βρήκε το φως της δημοσιότητας, ταυτόχρονα ενημερώνοντας τους αναγνώστες που «οφείλουν να γνωρίζουν» για την σεξουαλικότητα του ατόμου, για το με ποιους και πόσες φορές έχει συνευρεθεί ερωτικά, και όλα αυτά χωρίς να ρώτησε κανείς.

Η ενοχοποίηση του σεξ σε όλο της το μεγαλείο.

Βλέπετε λοιπόν τι συμβαίνει μπροστά στα μάτια μας; Η ενοχοποίηση του σεξ, και μαζί με αυτό, η ενοχοποίηση του γυμνού σώματος, η ενοχοποίηση της αυτό-ικανοποίησης, η ενοχοποίηση μιας πράξης που ΟΛΟΙ κάνουμε, αλλά άμα την κάνει ένα δημόσιο πρόσωπο και το βγάλει βίντεο, ξέσπασε το σκάνδαλο του αιώνα!

Μήπως ξεχνάμε πολύ εύκολα πως ζούμε στον 21ο αιώνα, στην εποχή της τεχνολογίας;

Όλες μας οι ζωές έχουν μεταφερθεί στον κυβερνοχώρο. Κάθε μας στιγμή, απ’ την καλή της κι απ’ την ανάποδή της, έχει το ηλεκτρονικό της αποτύπωμα. Ξέρεις με πόσα άτομα έχω τσακωθεί μέσω διαδικτύου, πόσες γελοίες  φωτογραφίες έχω στείλει και έχω λάβει, πόσα πράγματα μοιραζόμαστε καθημερινά μέσα από το ίντερνετ; Κυριολεκτικά όλοι οι τομείς της καθημερινότητάς μας έχουν αποκτήσει ψηφιακή διάσταση. Οι γάμοι μας, τα γλέντια μας, τα γενέθλιά μας, οι στεναχώριες μας, οι έρωτές μας, οι στόχοι μας. Τα πάντα. Και μέσα σε όλα αυτά, θα ήταν αναπόφευκτο να μη συμπεριληφθούν και οι ερωτικές μας στιγμές μερικές φορές.

Ζούμε, όπως είπα και πιο πριν, στην εποχή της τεχνολογίας. Στην εποχή που δικαίωμα στον έρωτα έχουμε είτε ζούμε μια γειτονιά μακριά, είτε 200 χιλιόμετρα. Η ανάγκη του ατόμου να εκφράσει τη σεξουαλικότητά του είναι μεγάλη. Δε θα κάτσω να αναλύσω, να υποθέσω ή να σκαρφιστώ, γιατί το συγκεκριμένο άτομο έβγαλε ένα τέτοιο βίντεο, αλλά αν το σκεφτείς, ζούμε στην πραγματικότητα που θα στείλουμε ερωτικές φωτογραφίες στο ταίρι μας, θα ανταλλάξουμε ερωτικά μηνύματα… Οι λέξεις «σεξτινγκ», «ντικπικς», «τσατ» σας θυμίζουν τίποτα;

Δε γίνεται να περιορίσεις τη σεξουαλική σου διάθεση μόνο στο «φυσικό», στο ορατό, σε αυτό που βλέπεις σε πραγματικό χρόνο.

Άνθρωποι είμαστε, μας αρέσει το ερωτικό παιχνίδι, το φλερτ, το σεξ. Τι να κάνουμε που δεν μπορούμε πάντα να το επιδιώξουμε έξω από το σπίτι μας; Τότε το ίντερνετ έρχεται σαν υποκατάστατο και μας φέρνει τις διάφορες πλατφόρμες επικοινωνίας του, μέσα από τις οποίες μπορούμε να εκφράσουμε μια από τις φυσικές μας ανάγκες: το να εκφραζόμαστε σεξουαλικά.

Βγήκαν τώρα διάφορα σάιτ που έκατσαν να καταγράψουν το «τεράστιο» γεγονός, χωρίς καμία ενοχή για τα κακά που προκαλούν. Το πρώτο: που δεν σέβονται την ιδιωτικότητα του ατόμου στο βίντεο, δε σέβονται που το άτομο που απεικονίζεται έχει «δεμένα χέρια» αυτή τη στιγμή και δεν μπορεί να μιλήσει για τον εαυτό του, μπορεί και να μην το ξέρει καν…

Και το δεύτερο είναι ότι πάνω που πάμε να απενοχοποιήσουμε το σεξ, και να σπάσουμε τα ταμπού που το περιβάλλουν, έρχονται αυτά τα σάιτ και μας πάνε δεκάδες βήματα πίσω, καθώς αντιδρούν στο σεξ, στην αυτό-ικανοποίηση, στο «ροζ» της υπόθεσης, λες και έπεσε κάποια κυβέρνηση. Στολίζουν με λέξεις όπως «ΣΟΚ» τους τίτλους τους, κάνουν πλήρη αναφορά του τι διαδραματίζεται στο βίντεο, ανεβάζουν φωτογραφίες με καλυμμένα τα «επίμαχα» σημεία, και δεν διστάζουν να μετατρέπουν ένα τόσο καθημερινό για την εποχή μας πράγμα σε ρεπορτάζ για αγρίους.

Πρωτοσέλιδο σημειώνει τα εξής: «Bisexual το άτομο που πρωταγωνιστεί στο βίντεο, διατηρεί ερωτικές σχέσεις και με άντρες και με γυναίκες, ενώ συνευρίσκεται και σε ομαδικά σεξ».

Παιδιά, το ορκίζομαι, θα βγάλω τα μάτια μου. Ας μην σχολιάσω τις σεξιστικές και αμφιφοβικές διαθέσεις των ατόμων πίσω από αυτό το κείμενο, που αναφέρουν χωρίς λόγο και αιτία την σεξουαλικότητα αλλά και την σεξουαλική δραστηριότητα του εν λόγο ατόμου. Ας σχολιάσω όμως το «ΟΥΑΟΥ» της υπόθεσης, που είναι ποιο; Το ότι το άτομο είναι bisexual; Το ότι του αρέσει το ομαδικό σεξ; Σε ποια εποχή ζούμε παρακαλώ πολύ που η σεξουαλικότητα και το ομαδικό σεξ πάνε ακόμα μαζί, λες και είναι «αμαρτήματα», και θεωρούνται ακόμα ταμπού; Γιατί αν δε θεωρούντο ταμπού, δε θα τα ανέφερε καν το άτομο πίσω από το κείμενο.

Και αφού σχολίασα το πού έχουμε καταντήσει και το τι θεωρούμε σκάνδαλο κοντζάμ σύγχρονοι άνθρωποι που ζουν στο 2021 και όχι στο 1950, θα ήθελα να εκφράσω τη βαθιά μου λύπη για οποιονδήποτε νομίζει πως κατάφερε κάτι με τη δημοσίευση μιας προσωπικής στιγμής του εν λόγο ατόμου. Είναι ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΙΚΟ να δημοσιεύεις το ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ χωρίς τη συναίνεση του άλλου! Δεν μπορείς! Πάρ’ το χαμπάρι. Δε σου έδωσε κανένας θεός το δικαίωμα να αποφασίζεις τι θα δημοσιεύεται και τι όχι, καμιά εκδίκηση δεν παίρνεις, και καμία ηθική εκπλήρωση μέσα από μια τέτοια κίνηση. Είναι φθηνό, το κατάλαβες; Είναι φθηνό και παράνομο.

Στέλνω τη δύναμη μου στο άτομο που απεικονίζεται στο βίντεο, ένα άτομο που δεν μπορεί καν να υπερασπιστεί τον εαυτό του, δεν μπορεί να κάτσει να ψάξει να βρει αυτ@ που του έκανε τη ζημιά, δεν έχει λόγο πάνω στο ίδιο του το σώμα! Είναι τόσο άδικο και εξοργιστικό.

Αισθάνομαι λύπη προς οποιαδήποτε εφημερίδα νομίζει πως έχει δικαίωμα στα σώματά μας. Αισθάνομαι λύπη για όσους «σοκάρονται» όταν βλέπουν πράγματα, τα οποία στέλνουν και οι ίδιοι στην εποχή που ζούμε. Αισθάνομαι λύπη και για όσους αναδημοσιεύουν το βίντεο. Αλλά τη μεγαλύτερη λύπη την αισθάνομαι για όλα τα θύματα του revenge-porn, για όλων όσων τα σώματα παρενοχλήθηκαν με τόσο άσχημο και άδικο τρόπο.

Επιτέλους, συγκεντρωθείτε!

Αμφιταλαντεύομαι σε ένα σκοινί. Από την μια η κοινωνία, από την άλλη εγώ. Από την μια η τρέλα της, από την άλλη η τρέλα μου. Σταθμός μου τα προηγούμενα χρόνια η Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών, στα βαγόνια της οποίας ανακάλυψα το πάθος μου για τα ανθρωπιστικά κινήματα, τον φεμινισμό και τα lgbtqi+ ζητήματα. Μέσα από το γράψιμο προσπαθώ να αποδομήσω τα μελανά σημεία της κοινωνίας, κι ας πούμε να τους βάλω λίγο χρώμα. Ίσως και να ‘μαι η αρσενική εκδοχή της ηρωίδας του Σαίξπηρ.