Πριν λίγες μέρες, τρεις επιχειρηματίες από τη Γερμανία πήραν την απόφαση να δώσουν λύση σε ένα πρόβλημα που εκείνοι νόμιζαν πως απασχολεί τα άτομα που έχουν έμμηνο ρύση -χωρίς καν να τα ρωτήσουν. Το “πρόβλημα” της περιόδου.

Ο τρόπος με τον οποίο σκέφτηκαν να μας παρέχουν τη βοήθεια τους, είναι δημιουργώντας ροζ γάντια για να μπορούμε να πετάξουμε διακριτικά τα προϊόντα της περιόδου, ειδικότερα των ταμπόν, μετρά τη χρήση τους. Γι’ αυτόν το λόγο έφτιαξαν τα Pinky Gloves (φυσικά και θα ήταν ροζ, γιατί το ροζ είναι γυναίκειο χρώμα), γάντια μιας χρήσης για να πιάνεις το ταμπόν τους χωρίς να λερώνεσαι. Ισχυριζόμενοι πως με αυτόν το τρόπο θα μας κάνουν την ζωή πιο εύκολη. Το ζήτημα, όμως, είναι ότι κανένα άτομο με έμμηνο ρύση δεν έχει εκφράσει ποτέ την ανάγκη για ένα τέτοιο προϊόν. Πόσο μάλλον για ένα προϊόν που κοστίζει 11€. Ένα προϊόν που είναι εξ ολοκλήρου πλαστικό, φτιαγμένο από cis ετεροκανονικούς άντρες σε ροζ χρώμα.

Αυτό συμβαίνει στην ίδια κοινωνία που απ’ όταν ήμασταν μικρά κρύβαμε τις σερβιέτες μας όταν πηγαίναμε στο μπάνιο του σχολείου, και ψιθυρίζαμε τη λέξη σερβιέτα και περίοδος σαν να επρόκειτο για κάποιο μυστικό. Σαν να είναι κάτι το εξωπραγματικό, που δε συμβαίνει κάθε μήνα σε όλες τις γυναίκες και σε όλα τα άτομα που έχουν έμμηνο ρύση του κόσμου. Σαν να είναι ένα μυστικό που δεν πρέπει να το μάθουν οι αρρενωπότητες. Σαν ένα μυστικό που δε θεωρείται φυσιολογικό. Ακόμη και στην ιδέα της περιόδου να αφήσει σημάδι στα ρούχα μας ενώ βρισκόμαστε σε δημόσιο χώρο ή να “λερώσουμε” το κρεβάτι όταν κοιμόμαστε μαζί τον/την σύντροφο μας, μας δημιουργείται απίστευτο άγχος, ενώ είναι κάτι που περνάμε για δεκαετίες.

Και επειδή δεν έφταναν όλα αυτά, οι γυναίκες πρέπει να αντιμετωπίσουν και τα “αστειάκια”. Αστειάκια που γίνονται είτε μέσα στην παρέα είτε από συντρόφους για να μας πειράξουν και καλά. Αστειάκια που ακόμη και οι άντρες χρησιμοποιούν μεταξύ τους ως κάτι υποτιμητικό. “Πάλι περίοδο περιμένεις και έχεις τόσα νεύρα;”  “Γιώργο, σε κόλλησε η κοπέλα σου περίοδο και κάνεις έτσι;” Ε λοιπόν, κάνεις δε γελάει με αυτά τα αστεία.

Και για να καταλάβετε καλυτέρα το πρόβλημα σε σχετική ερευνά που διεξήχθη στις ΗΠΑ το 2018 μερικά από τα αποτελέσματα ήταν τα εξής : 44% των ανδρών παραδέχεται ότι έχει κάνει ένα αστείο ή έχει σχολιάσει τη διάθεση της συντρόφου του, όταν ήταν στην περίοδο της. Ενώ ταυτόχρονα το 51% των ανδρών πιστεύουν ότι είναι ακατάλληλο για τις γυναίκες να αναφέρουν ανοιχτά τους εμμηνορροϊκούς κύκλους τους στον χώρο εργασίας τους.[1]

Και εδώ, λοιπόν, ξεκινάει ένας φαύλος κύκλος του λεγόμενου period shaming, που οδηγεί την κάθε γυναίκα και το κάθε άτομο που έχει περίοδο στο να νιώθει ντροπή, αμηχανία ακόμη και φόβο για την έμμηνο ρύση που βιώνει. Αυτά τα συναισθήματα αμηχανίας και αυτομίσους που ξεκινούν στην πλειοψηφία μας από τα 8 μας και συνεχίζονται για όλη μας τη ζωή ενισχύονται από την ίδια την κοινωνία, η οποία συνεχώς μας υπενθυμίζει ότι το σώμα μας πρέπει να είναι “καθαρό” και καθώς πρέπει, και όταν συμβαίνει το αντίθετο, αυτό δεν είναι κάτι που πρέπει να συζητηθεί ανοιχτά και ειλικρινά. Από τον οποιονδήποτε.

Γι’ αυτό την επόμενη φορά που θα νιώσεις ντροπή για την περίοδο σου ή για εσένα, που κάποιος θα σχολιάσει τη διάθεση της κοπέλας σου ή ενός ατόμου, βασιζόμενος στην περίοδο καθεαυτή, σκέψου ότι τρεις ετεροκανονικοί cis άντρες εν έτη 2021 νόμιζαν ότι μπορούσαν να λύσουν τα γυναικεία προβλήματα με ροζ γάντια. Guess what, honey? It’s our thing.

Παναγιώτα Μπούκα


ΠΗΓΕΣ

https://nypost.com/2021/04/16/men-blasted-for-creating-pink-tampon-disposal-gloves/?fbclid=IwAR2QxyhL9fG126BV2EOo_saeDcRjY0u0w9zJLicxU6Ep94QrOemPr0q743w

[1] https://menstrualhygieneday.org/nearly-half-us-women-experienced-period-shaming/#:~:text=The%20shaming%20that%20occurs%20regarding,using%20the%20word%20%E2%80%9Cperiod.%E2%80%9D

Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1999 και σπουδάζω Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου. Ανέκαθεν ενδιαφερόμουν για τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά τα τελευταία 4 χρόνια ασχολούμαι ενεργά με τον ακτιβισμό. Δεν μου αρέσει να μιλάω για την εαυτή μου και τα bios με δυσκολεύαν πάντα γι’ αυτό και εδώ θα χρησιμοποιήσω μια φράση που με περιγράφει απόλυτα. ‘’I'm sorry but homophobia and racism aren't opinions.’’