Οι πρόσφατες αποκαλύψεις σχετικά με τη σεξουαλική κακοποίηση που υπέστη η πρώην πρωταθλήτρια ιστιοπλοΐας Σοφία Μπεκατώρου, έκανε αρκετό κόσμο να αναρωτηθεί (πάντα καθυστερημένα), σχετικά με την κουλτούρα βιασμού. 

Ανάμεσα σ΄αυτό τον κόσμο και κάποιοι γκέι άνδρες που “τόλμησαν” να αναρωτηθούν για τη θέση αυτής της κουλτούρας (βιασμού) στον περίπτωση των γκέι ανδρών. Αλήθεια, πόσο εύκολα εμείς οι γκέι άνδρες νομιμοποιούμε συμπεριφορές σεξουαλικής παρενόχλησης/κακοποίησης; 

Θυμάμαι τον εαυτό μου πριν κάποια χρόνια να βρίσκεται σε ένα γκέι πάρτι σε γνωστό μαγαζί της Αθήνας. Θυμάμαι να προσπαθώ να φτάσω στο μπαρ για να παραγγείλω το πότο μου, περνώντας μέσα από ένα πλήθος ατόμων (κυρίως ανδρών). Κάποια στιγμή, λοιπόν, και λίγο πριν “φωνάξω” την παραγγελία στο μπάρμαν, αισθάνθηκα ένα χέρι να με αγγίζει στα οπίσθια. Όταν γύρισα να κοιτάξω, αντίκρισα έναν άνδρα μεγαλύτερης ηλικίας να μου χαμογελά. Στη συνέχεια, μάλιστα, απατώντας στο απορημένο μου ύφος, πλησίασε στο αυτί μου ψιθυρίζοντας: “Γι΄αυτό δεν έβαλες αυτό το κολλητό λευκό τζιν”. Την ίδια στιγμή ο μπάρμαν μου έκανε νόημα να παραγγείλω. Τραβήχτηκα από τον άγνωστο άνδρα, έδωσα την παραγγελία μου και επέστρεψα στην παρέα μου, η οποία δε σας κρύβω πως όταν της μετέφερα το τι συνέβη, χαμογέλασε (σχεδόν με το ίδιο τρόπο που είχε κάνει πριν λίγα λεπτά ο άγνωστος που με άγγιξε), ξεστομίζοντας μάλιστα ένα “αναμενόμενο”.

“Αναμενόμενο” γιατί; Δεν κατάλαβα. Επειδή εμείς οι γκέι άνδρες έχουμε συνηθίσει στα αγγίγματα από αγνώστους; Και αυτό είναι κάτι που ισχύει για όλους; Θα μου πεις πάλι, ίσως τελικά και να είχε δίκιο ο άγνωστος άνδρας και όντως να τον προκαλούσα να με χουφτώσει, φορώντας ένα αρκετό στενό παντελόνι. Επομένως, αναμενόμενο… έτσι;

Ακόμη και σήμερα με εντυπωσιάζει το πόσο εύκολα γκέι άνδρες δικαιολογούν σεξουαλικές παρενοχλήσεις μέχρι και βιασμούς. Το πόσο εύκολα αναγνωρίζουμε κάποια πράγματα ως “αναμενόμενα” και απλά τα αποδεχόμαστε – καταλήγοντας αρκετές φορές να τα οικειοποιούμαστε και οι ίδιοι. Αυτή ακριβώς όμως είναι η κουλτούρα του βιασμού, την οποία οφείλουμε να την αναγνωρίζουμε και να την καταδικάσουμε, όπου κι αν αυτή επιδρά.

Ακόμη περισσότερο οφείλουμε να αντιδράμε και να μην στεκόμαστε αδιάφοροι απέναντι στα άτομα που πέφτουν καθημερινά θύματα αυτής της κουλτούρας. Τις γυναίκες/θηλυκότητες αυτού του κόσμου.

Από μικρός ήθελα να γίνω αστροναύτης. Εξάλλου, πάντα θυμάμαι να μου λένε ότι "πετάω στα αστέρια". Λόγω όμως σχετικής υψοφοβίας αποφάσισα να αλλάξω επαγγελματικό προσανατολισμό και να γίνω δημοσιογράφος (απ' το κακό στο χειρότερο), Μπήκα στο Πάντειο (Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων & Πολιτισμού) και λίγους καφέδες αργότερα πήρα το πτυχίο μου. Έκτοτε το επαγγελματικό μου μετερίζι με έχει οδηγήσει στην πόρτα ανθρωπιστικών οργανισμών (Διεθνή Αμνηστία, Έλιξ) αλλά και πολλών έντυπων και διαδικτυακών μέσων (Esquire, Nitro, Protagon, κλπ). Η σχέση μου με το Antivirus ξεκίνησε τυχαία τον Μάρτιο του 2013. Έκτοτε έγινε λατρεία... Είτε εδώ είτε στο περιοδικό, όλο και κάπου θα με πετύχετε. Αν τώρα θέλετε να κάνετε και κάποιο σχόλιο... θα με βρείτε στο vth@avmag.gr. Cu!