Ως η πρώτη κινηματική και καλλιτεχνική drag συλλογικότητα στην Ελλάδα, η Drag Sabbat παλεύει για το αυτονόητο. Για ένα καλύτερο μέλλον αλλά και για περισσότερη ορατότητα (τόσο σε επαγγελματικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο) για όλα τα άτομα που συμμετέχουν στην πολύπλευρη και ποικιλόμορφη τέχνη του drag. Την προσεγγίσαμε με αφορμή τη συμμετοχή της στις «Βραδινές Βόλτες» των Support Art Workers (σ.σ. αυτή την Πέμπτη).

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Πώς προέκυψε η συλλογικότητα αυτή;

Η συλλογικότητά μας δημιουργήθηκε στη διάρκεια της πανδημίας από drag performers ως τρόπος αντίδρασης και αντιμετώπισης των συνεπειών των μέτρων που εφάρμοσε η κυβέρνηση για την καταπολέμηση αυτής. Στην αρχή, συγκεντρωθήκαμε για να μοιραστούμε προβληματισμούς κι ανησυχίες για το μέλλον της τέχνης μας, όμως πολύ γρήγορα αυτές οι συναντήσεις απέκτησαν μία ισχυρότερη υπόσταση. Κατανοήσαμε πως με το να συνασπιστούμε, θα μπορούσαμε να διεκδικήσουμε και να πετύχουμε πολλά περισσότερα σε επίπεδο διεκδικήσεων και ορατότητας τόσο σε επαγγελματικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο. Σε μία ήδη προβληματική επαγγελματική πραγματικότητα (ακόμη και πριν την κρίση του κορονοϊού), όπου υπήρχε ελάχιστη ή ακόμα και καμία διασφάλιση των επαγγελματικών και ασφαλιστικών μας δικαιωμάτων, η διεκδίκηση της επαγγελματικής και καλλιτεχνικής μας ορατότητας είναι αναγκαία. Έτσι, προσπαθήσαμε εν μέσω καραντίνας να κάνουμε κάτι συλλογικά για τη στήριξή μας ως καλλιτέχνα ή και εργάτα, με αφορμή και το κίνημα Support Art Workers, αφού τα δικαιώματά μας καταπατούνται ολοκληρωτικά, είτε αυτό είναι το οικονομικό κομμάτι είτε η ελεύθερη έκφραση μέσα από αυτό. Sabbat ονομαζόταν το μυστικό ραντεβού των μαγισσών μεταξύ του 14ου και του 16ου αιώνα, πριν καούν από την Εκκλησία. Ως drag καλλιτέχνα θεωρούμε τις εαυτές μας ως τις “μάγισσες” που δεν κάηκαν ακόμα, αλλά και θεωρούμε τις εαυτές μας “αδερφές” τόσο των καταπιεσμένων ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων όσο και των γυναικών/θηλυκοτήτων.Όπως δέχονται σεξισμό αυτές, έτσι δεχόμαστε συχνά κι εμείς. Το drag για τα περισσότερα από εμάς είναι ένας τρόπος για να υπερβούμε αυτή την καταπίεση. Εξάλλου, το φεμινιστικό κίνημα έχει συχνά χρησιμοποιήσει τον όρο “Sabbat” για τους ίδιους λόγους με εμάς, και θέλουμε να θεωρούμε ότι κι εμείς είμαστε κοντά με αυτά τα κινήματα. Τόσο οι κλειστές Συνελεύσεις μας, όσο και τα ίδια τα performances μας είναι τέτοιου είδους “Sabbats”. Μαζευόμαστε, συζητάμε, δημιουργούμε και συνδεόμαστε τόσο μεταξύ μας όσο και με το κοινό μας. Τα performers που είμαστε μέλη της συλλογικότητας, αυτοπροσδιοριζόμαστε ως queer καλλιτέχνα που συμμετέχουμε στην πολύπλευρη και ποικιλόμορφη τέχνη του drag.

Ποιες είναι οι δυσκολίες που έχει να αντιμετωπίσει στη χώρα μας, ένα άτομο που ασχολείται επαγγελματικά με το drag.

Πρέπει να δεχθούμε αρχικά ότι το drag είναι μια τέχνη “ακριβή”, τόσο σε υλικά αγαθά, σε ενέργεια, πνευματική επένδυση και χρόνο. Αυτό το δεδομένο έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την ελληνική πραγματικότητα, καθώς υπάρχει ελάχιστη ζήτηση στην αγορά εργασίας με πολλές άμεσες κι έμμεσες απαιτήσεις, πενιχρές συνήθως αμοιβές (έως ανύπαρκτες), και φυσικά, καμία ασφάλιση. Τα εργατικά συνδικάτα δεν μας δέχονται, γιατί είναι πολύ δύσκολο να καταλάβουν πώς γίνεται ένα άτομο να συγκεντρώνει πολλές τέχνες σε ένα σώμα και μυαλό. Και μαζί με αυτά, ερχόμαστε συχνά αντιμέτωπα και με παραβιαστικές συμπεριφορές, χώρους μη προσβάσιμους σε συνάδελφα με αναπηρίες, αλλά και γενικά με προβλήματα υγείας, πισώπλατα μαχαιρώματα κι αθέμιτο ανταγωνισμό. Είναι ένα δύσκολο περιβάλλον, όμως αλλάζει προς το θετικότερο και χαιρόμαστε πολύ που συμβάλλουμε σε αυτό όσο μπορούμε ως συλλογικότητα.

Πώς σας επηρέασε η πανδημία του κορονοϊού και τα μέτρα που πάρθηκαν εξ αιτίας του;

Δεδομένου ότι, δυστυχώς, η drag σκηνή υπήρχε κι αναπτυσσόταν σχεδόν αποκλειστικά σε φυσικούς χώρους νυχτερινής διασκέδασης και γενικά χώρους εστίασης, με τα περιοριστικά μέτρα και την καραντίνα, αποκλείστηκε η πλειοψηφία των χώρων εργασίας. Επίσης, λόγω της έλλειψης ασφάλισης, τα drag performers δεν έχουμε αξιώσεις στη διεκδίκηση επιδομάτων από το κράτος, όπως και πολλοί άλλοι κλάδοι των τεχνών. Έτσι κι εμείς έπρεπε να αυτοσχεδιάσουμε και να βάλουμε όλη μας την ενέργεια μπροστά από μια κάμερα αντί για κοινό. Προσαρμοστήκαμε για να επιβιώσουμε και πού θα πάει; θα ξαναβρεθούμε, θα ξαναγκαλιαστούμε, θα ξανασυναγωνιστούμε και θα ξαναχαρούμε από κοντά.

Στην Ελλάδα αντιλαμβανόμαστε το drag ως μορφή τέχνης; Πόσο ασφαλές μπορεί να αισθάνεται ένα drag άτομο που παίρνει μέρος σε μια εκδήλωση;

Για το ευρύ κοινό, το drag είναι άγνωστο και μη διαδεδομένο ως μορφή τέχνης. Ωστόσο για τα λίγα άτομα που έχουν μια ιδέα για την ύπαρξη του χώρου μας, ένα αρκετά σημαντικό ποσοστό μας θεωρεί στην ολότητά μας παραποίηση, “πταίσμα” της φύσης ή/και μας συγχέει μόνο με άτομα που εργάζονται στη βιομηχανία του σεξ, ένα επάγγελμα το οποίο για το μέσο ελληνόφωνο άτομο είναι κατακριτέο, ενώ υπάρχουν κι εκείνα (συνήθως ΛΟΑΤΚΙΑ+ και queer, όπως επίσης και queer friendly άτομα), τα οποία αγαπούν, σέβονται και στηρίζουν με θέρμη την drag σκηνή και προωθούν τα performers. Η ασφάλεια, λοιπόν, ενός performer εξαρτάται από το είδος της εκδήλωσης, τον χώρο διεξαγωγής της και κατά πόσο αυτός είναι ελεγχόμενα προσβάσιμος. Έχουν υπάρξει πολλές φοβικές επιθέσεις σε drag shows και, επειδή στην Ελλάδα δραστηριοποιούμαστε κυρίως κατά τη διάρκεια της νύχτας, ο κίνδυνος μεγαλώνει σε πλήρη αναλογία με την ανάγκη μας για την εδραίωση ενός ασφαλέστερου κοινωνικού περιβάλλοντος.

Την Πέμπτη 14 Ιανουαρίου θα λάβετε μέρος στις «Βραδινές Βόλτες» των Support Art Workers. Μιλήστε μας λίγο γι’ αυτό.

Ως drag καλλιτέχνα, θεωρούμε ότι έχει έρθει η ώρα να αγωνιστούμε για τα δικαιώματά μας μαζί με τις υπόλοιπες καλλιτεχνικές συλλογικότητες. Είναι καιρός να διεκδικήσουμε τόσο την ύπαρξή μας στην οικογένεια των τεχνών, όσο και την επαγγελματική μας υπόσταση. Χαιρόμαστε πάρα πολύ για τη συνεργασία μας με τα Support Art Workers, και με τον τρόπο με τον οποίο αυτή ξεκινάει. Πιστεύουμε ότι ενώνοντας τις φωνές μας με άλλες συλλογικότητες του χώρου της τέχνης, κάνουμε όλ_ μαζί ένα βήμα για την τέχνη του drag αλλά και για το σύνολο των τεχνών στο πλαίσιο της ελληνικής πραγματικότητας. Την Πέμπτη στις 22:00 θα ανταλλάξουμε βιώματα και σκέψεις για όσα μας απασχολούν επίκαιρα ή όχι, ειδικά ή γενικά, καλλιτεχνικά, πολιτικά κ.λπ. Την Πέμπτη θα φωνάξουμε με τον δικό μας τρόπο υπέρ της ανάγκης συνύπαρξης και αλληλοστήριξης. Η οικονομία της “ελεύθερης ανταγωνιστικής αγοράς” προσπαθεί να μας πείσει πως πρέπει η καθεμιά να εστιάζει στην εαυτή της και πως όσο πιο πολύ “σπρώξεις” τόσο πιο μπροστά θα βγεις. Εμείς διαφωνούμε με αυτό και με τη συλλογικότητά μας και τις συμπράξεις μας αποδεικνύουμε πως είμαστε ουσιαστικά κι έμπρακτα εδώ το ένα για την άλλη.

Η πρώτη «Βραδινή Βόλτα» θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 14 Ιανουαρίου, απ’ τις 22.00 έως τις 23.00, μέσω της facebook σελίδας των Support Art Workers. Καλεσμέν@ θα είναι τα ActiVista (@the.activista), Angel Seemen (@angel_seemen), Raw bee Candles (@itsrawbeecandles) και (πρώην) Space (@spacemanifesto). 

 

Από μικρός ήθελα να γίνω αστροναύτης. Εξάλλου, πάντα θυμάμαι να μου λένε ότι "πετάω στα αστέρια". Λόγω όμως σχετικής υψοφοβίας αποφάσισα να αλλάξω επαγγελματικό προσανατολισμό και να γίνω δημοσιογράφος (απ' το κακό στο χειρότερο), Μπήκα στο Πάντειο (Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων & Πολιτισμού) και λίγους καφέδες αργότερα πήρα το πτυχίο μου. Έκτοτε το επαγγελματικό μου μετερίζι με έχει οδηγήσει στην πόρτα ανθρωπιστικών οργανισμών (Διεθνή Αμνηστία, Έλιξ) αλλά και πολλών έντυπων και διαδικτυακών μέσων (Esquire, Nitro, Protagon, κλπ). Η σχέση μου με το Antivirus ξεκίνησε τυχαία τον Μάρτιο του 2013. Έκτοτε έγινε λατρεία... Είτε εδώ είτε στο περιοδικό, όλο και κάπου θα με πετύχετε. Αν τώρα θέλετε να κάνετε και κάποιο σχόλιο... θα με βρείτε στο vth@avmag.gr. Cu!