Η εικονογράφος και κουήρ ΑμεΑ Dandy Doodlez μίλησε για το σεξ, τη διαθεματικότητα του να είναι ένα άτομο και κουήρ και ανάπηρο, αλλά και για το γιατί η ΛΟΑΤ+ κοινότητα δεν είναι και τόσο προσβάσιμη.

Η Dandy ανέπτυξε πριν από περίπου δύο χρόνια μυαλγική εγκεφαλομυελίτιδα (ME), μια πολύπλοκη νευρολογική ασθένεια που παρουσιάζει συμπτώματα σε πολλαπλά συστήματα του σώματος και είπε στο PinkNews: «Σε μια νύχτα, έχασα σχεδόν τα πάντα στη ζωή μου».

«Ήμουν πολύ ενεργό άτομο. Σπούδαζα και δούλευα για την Oxfam. Έκανα όλα αυτά τα διαφορετικά πράγματα, και ξαφνικά χτυπήθηκα.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Handi (@thatshandi)

Έχασα την ικανότητα να περπατώ, να ανέχομαι το φως ή τον ήχο, να διαβάζω, να μετράω. Είχα όλο αυτόν τον πόνο στις αρθρώσεις και τους μυς και την κόπωση. Πέρασα περίπου ένα χρόνο στο σκοτάδι στο δωμάτιό μου. Δεν μπορούσα να ανεχτώ οποιοδήποτε είδος φωτός. Έπρεπε να φορώ τα γυαλιά ηλίου μου στο κρεβάτι. Ήταν πολύ, πολύ ακραίο.» 

Πριν αναπτύξει τη ME, οι μεγαλύτερες αγάπες της Dandy ήταν να γράφει μυθιστορήματα και μουσική και χρειαζόταν απεγνωσμένα ένα δημιουργικό καταφύγιο. Στις αρχές του 2020, της είχε προταθεί ότι θα μπορούσε να αρχίσει να σχεδιάζει χρησιμοποιώντας ένα iPad (με τις ρυθμίσεις φωτισμού “way down”).

“Βρήκα ότι ήταν πραγματικά στ’ αλήθεια ένας πολύ καλός τρόπος έκφρασης. Έχοντας απομονωθεί εδώ και πολύ καιρό, δεν είχα στην πραγματικότητα φωνή. Άρχισα λοιπόν να δημοσιεύω αυτά τα πράγματα στο Instagram ως τρόπο σύνδεσης με άλλα κουήρ άτομα με αναπηρία, όπως και με την αίσθηση της κοινότητας.”

Η Dandy άρχισε να λαμβάνει μηνύματα από εταιρείες που ήθελαν να συνεργαστούν μαζί της, και μάλιστα είχε προτάσεις για την Warner Brothers και το BBC. Αλλά, το πιο πρόσφατο έργο της το περιγράφει ως «εκπληκτικό».

Η εταιρεία σεξουαλικών παιχνιδιών Lovehoney έχει συνάψει μια συνεργασία με την start-up Handi, η οποία εστιάζει στα ΑμεΑ, με σκοπό να αναθεωρήσει τα ταμπού για το σεξ και την αναπηρία, μέσω ενός νέου βιβλίου, με τίτλο «The Handi Book of Love, Lust & Disability», το οποίο περιλαμβάνει ιστορίες και ποίηση από πενήντα άτομα με αναπηρία.

Η Dandy προσεγγίστηκε αρχικά για να είναι μία από τις συμμετέχουσες, αλλά ενώ συζήτησε με τη Handi, της έγινε πρόταση να εικονογραφήσει ολόκληρο το βιβλίο, πέρα ​​από τη συμβολή της ιστορίας της.

“Ήταν τόσο υπέροχο” , είπε. “Ήταν τόσο πολύτιμο για μένα προσωπικά, να έχω έναν στόχο, να έχω μια εστίαση. Επειδή πιστεύω ότι κατά ένα μεγάλο μέρος της αναπηρίας, όταν είσαι πολύ δραστήριο άτομο πριν, αισθάνεσαι σα να χάνεις τον σκοπό σου, τον στόχο σου… Αυτό ήταν κάτι που μπορούσα να βάλω τα δυνατά μου.

Ένιωσα πραγματικά ότι γνώριζα όλα τα άτομα που σχεδίαζα. Εννοώ, δεν με ξέρουν όλα. Αλλά εγώ τα ξέρω.” 

Η Dandy αντιμετώπισε πολλές παρανοήσεις σχετικά με το σεξ και την αναπηρία από τότε που αρρώστησε.

«Το κύριο πράγμα για μένα είναι ότι υπάρχει αυτή η διαθεματικότητα του να είσαι κούηρ και να είσαι ανάπηρη. Πολλές φορές οι άνθρωποι δεν μπορούν να κρατήσουν αυτές τις δύο ταυτότητες στο κεφάλι τους, πρέπει να κάνεις ή το ένα ή το άλλο. Ένα πολύ απλοϊκό πράγμα που υποθέτουν οι άνθρωποι είναι ότι δεν κάνουμε σεξ. Είναι τόσο θεμελιώδες. Πιστεύουν ότι δε θέλουμε σεξ ή δεν έχουμε φυσιολογικές ανθρώπινες επιθυμίες. Μόλις γίνεις ανάπηρη, απλώς απογυμνώνεσαι από κάθε σεξουαλική επιθυμία, κάτι που φυσικά δεν ισχύει. Επειδή δε σε βλέπουν ως σεξουαλικό ον, δεν μπορούν να κάνουν το άλμα να σκεφτούν ότι μπορεί να είσαι λεσβία, ή γκέι, ή τρανς, ή ότι μπορεί να είσαι οποιοδήποτε από αυτά τα πράγματα. Προσωπικά, το βρίσκω πολύ οδυνηρό, γιατί μόλις είχα κάνει coming out ως κουήρ ακριβώς πριν αρρωστήσω».

Η ΛΟΑΤ+ κοινότητα δεν πιστεύει ότι υπάρχουμε

Όταν η Dandy έκανε coming out ως κουήρ, ήταν «πολύ δραστήρια» στην τοπική ΛΟΑΤ+ κοινότητα, οργανώνοντας ακόμη και την πρώτη παρέλαση Pride στη μικρή πόλη που μένει.

«Ήταν μια καταπληκτική μέρα. Αλλά ήταν το τέλος αυτής της ημέρας, θυμάμαι ότι ήταν περίπου 6μμ, που κατέρρευσα. Είχα λοιπόν αυτή την αίσθηση δικαιοσύνη και μετά ήταν σα να μην μπορούσα να λειτουργήσω πια. Αυτό ήταν πολύ οδυνηρό.”

Η αναπηρία λίγο μετά το coming out της ως κουήρ έδειξε στη Dandy πόσο απρόσιτη μπορεί να είναι η ΛΟΑΤ+ κοινότητα.

«Για παράδειγμα, υπάρχει μια πολύ μικρή ΛΟΑΤ+ συνάντηση στην πόλη μου, αλλά υπάρχει μια τεράστια σκάλα, οπότε δεν μπορώ να ανέβω.Υπάρχει αυτό το τεράστιο ζήτημα μέσα στην κουήρ κοινότητα. Τόσοι χώροι είναι απρόσιτοι. Κάνουμε διαδρομές παρέλασης που δεν είναι προσβάσιμες. Είναι μια σκέψη και νομίζω ότι είναι κρίμα. Νομίζω ότι η τεράστια παρανόηση είναι ότι η κοινότητα δεν πιστεύει ότι υπάρχουμε.»

Πρόσθεσε: «Εννοώ, έχω βρει μια άλλη κοινότητα και τρόπους για να μετακινούμαι. Αλλά υπάρχει, ξέρετε, μια αίσθηση απώλειας με αυτό.»

“Είτε θα μας βλέπετε ως φετίχ και όχι ως ανθρώπινα όντα ή δε θα μας θεωρήσετε καν σεξουαλικά όντα.” 

Η Dandy ελπίζει ότι το βιβλίο που έχει εικονογραφήσει με τη Handi, η οποία εργάζεται επίσης για τη δημιουργία προσβάσιμων σεξουαλικών παιχνιδιών, θα βοηθήσει τα άτομα με αναπηρία να αισθάνονται ότι είναι ορατά, αλλά και να απομυθοποιήσουν το σεξ και την αναπηρία για όσα άτομα δεν έχουν αναπηρία.

«Μπορεί να είναι η πρώτη φορά που ένα άτομο με αναπηρία θα δει τον εαυτό του να αντανακλάται και να έχει το δικαίωμα να είναι υπερήφανο για τη σεξουαλικότητα και τη σεξουαλική του ταυτότητα. Νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό τα άτομα με αναπηρία να το δουν. Αυτό που θέλουμε λοιπόν να κάνουμε με αυτό το βιβλίο, αυτό που θέλουν να κάνουν οι Handi και Lovehoney, είναι να προλάβουμε αυτά τα ταμπού. Τότε θα φτάσουμε σε αυτό το σημείο, όπου θα είμαστε ορατά ως ανθρώπινα όντα, εξίσου έγκυρα με οποιονδήποτε άλλο.»