Ανέκαθεν το μοτίβο της ομοφυλοφιλίας ενυπήρχε στην ελληνική λογοτεχνία. Κουήρ χαρακτήρες, χωρίς απαραίτητα να έχουν πλήρη συνείδηση της ταυτότητάς τους, εμφανίζονταν πάντα σε κείμενα συγγραφέων άλλοτε ως σκοτεινές και ξύλινες προσωπικότητες άλλοτε ως εξωτικοί τύποι με ξενόφερτες συνήθειες και άλλοτε ως ριζοσπατικοί ήρωες με στόχο να καταγγείλουν τον χυδαίο πουριτανισμό μιας κοινωνίας. 

Ακόμη και σήμερα όμως, είναι λίγες φορές που ένας συγγραφέας στην Ελλάδα συνδιαλέγεται ανοιχτά με τη -μη straight- σεξουαλικότητά του σε σημείο που αυτή γίνεται ο κεντρικός ξεναγός ενός αυτοβιογραφικού ταξιδιού στον χρόνο.

Στο (12ο) βιβλίο του με τίτλο «Περιπλανώμενος – Ο μονόλογος ενός συγγραφέα», ο συγγραφέας Φώτης Θαλασσινός κάνει ακριβώς αυτό. 

Όπως “μαρτυρά” κι ο τίτλος, ο συγγραφέας περιπλανιέται σε μια Αθήνα που ήταν συνώνυμη της σεξουαλικής απελευθέρωσης. Κάνει βόλτες στην Ομόνοια και το Ζάππειο σε μια εποχή που το cruising γινόταν σε πάρκα και πίσω από θάμνους, πριν οι dating εφαρμογές κατακλύσουν την καθημερινότητά μας.

Μέσα από τα μάτια του καταγράφει νοσταλγικά την “κάβλα” της περιόδου αυτής αλλά και τη βίας που αυτή ήταν ικανή να προκαλέσει την συντηρητική ελληνική κοινωνία. “Τσόλια και ρατσισμός“, όπως πολύ εύστοχα αναφέρει κι ο συγγραφέας.

“Κούκλοι άντρες παντού. Ομορφιά και ερωτισμός, διαρκής περιήγηση στο περιθώριο. Τσοντοσινεμά, πάρκα και πλατείες. Η εκτόνωση της μοναξιάς με συνδετικό κρίκο μεταξύ μας την διάθεση για σεξ. Τσόλια και ρατσισμός. Όλοι οι πειραματιστές του κόσμου στην Ομόνοια που ύμνησε ο Γιώργος Ιωάννου, ο Γιώργος Χρονάς. Οργασμοί στα ηχεία του Star και του Cosmopolit, φιλολογικές συζητήσεις, απρόσμενες συναντήσεις με επώνυμους μποέμ. Λυκόφως και νύχτα. Σκονισμένα παπούτσια στους χωματόδρομους, απόδειξη αλητείας στις μεγάλες αλάνες της πρωτεύουσας”.

Φώτης Θαλασσινός

Ο Θαλασσινός κάνει αυτό το ταξίδι στον χρόνο τη στιγμή που βρίσκεται απομονωμένος στην Κω με βιώματα εντελώς διαφορετικά απ΄αυτά των προηγούμενων χρόνων. Βιώματα προσβάσιμα στον αναγνώστη που σχεδόν ειρωνικά συγκρούονται με το παρελθόν.

Ο μονόλογος αυτός του συγγραφέα, αν και αυστηρά προσωπικός, προσφέρει την ταυτότητα να ταυτιστείς – ιδιαίτερα αν φέρεις την ταυτότητα του cis γκέι άνδρα. Να ταυτιστείς ως προς τα βιώματα, ως προς τον χρόνο και ως προς κάποιες αξίες που παραμένουν αναλλοίωτες στον χρόνο. Η κοινωνική απομόνωση και η κάβλα, για παράδειγμα.

Το βιβλίο του Φώτη Θαλασσινού, το δωδέκατο του συγγραφέα, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Οδός Πανός».

Μπορείτε να παραγγείλετε το βιβλίο εδώ.

Από μικρός ήθελα να γίνω αστροναύτης. Εξάλλου, πάντα θυμάμαι να μου λένε ότι "πετάω στα αστέρια". Λόγω όμως σχετικής υψοφοβίας αποφάσισα να αλλάξω επαγγελματικό προσανατολισμό και να γίνω δημοσιογράφος (απ' το κακό στο χειρότερο), Μπήκα στο Πάντειο (Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων & Πολιτισμού) και λίγους καφέδες αργότερα πήρα το πτυχίο μου. Έκτοτε το επαγγελματικό μου μετερίζι με έχει οδηγήσει στην πόρτα ανθρωπιστικών οργανισμών (Διεθνή Αμνηστία, Έλιξ) αλλά και πολλών έντυπων και διαδικτυακών μέσων (Esquire, Nitro, Protagon, κλπ). Η σχέση μου με το Antivirus ξεκίνησε τυχαία τον Μάρτιο του 2013. Έκτοτε έγινε λατρεία... Είτε εδώ είτε στο περιοδικό, όλο και κάπου θα με πετύχετε. Αν τώρα θέλετε να κάνετε και κάποιο σχόλιο... θα με βρείτε στο vth@avmag.gr. Cu!