Ως παιδί 12 ετών, ο Ρόμπερτ Κάρτερ αποχωρίστηκε από τα 8 μικρότερα αδέλφια του, όταν μπήκαν στο σύστημα ανάδοχης φροντίδας. Ήταν μια συναισθηματικά τραυματική εμπειρία για τον Κάρτερ, που σήμερα είναι 29 ετών. Οπότε, όταν ο Κάρτερ είδε την ευκαιρία να επανενώσει στο σπίτι του, 5 αδέλφια που ζούσαν ως ανάδοχα χωριστά, ήξερε ότι έπρεπε να το κάνει.

«Δεν μπορώ καν να αρχίσω να προσπαθώ να το βάζω σε λέξεις για το τι σημαίνει» , είπε ο Κάρτερ. “Ακριβώς το γεγονός ότι είναι μαζί, το γεγονός ότι έχουν κάτι που θα τα βοηθήσει να θυμούνται το παρελθόν τους… είναι υπέροχο να τα βλέπω να μεγαλώνουν μαζί και να δημιουργούν αναμνήσεις μαζί.” 

Ο Κάρτερ θυμήθηκε στην παιδική ηλικία του, όπου ήταν εκείνος η γονική φιγούρα για τα 8 μικρότερα αδέλφια του, ξοδεύοντας τον χρόνο του «προσπαθώντας να βρει φαγητό» για να «ταΐσω τα αδέλφια μου». Μετά την τοποθέτησή τους σε ανάδοχες οικογένειες φροντίδας, «δεν ήξερε πού ήταν κι αν τα φρόντιζαν». Η διάλυση προκάλεσε μια μακρόχρονη μάχη με την κατάθλιψη, αβοήθητος να κάνει οτιδήποτε για να επανενώσει την οικογένειά του.

Ο Κάρτερ αρχικά, αποφάσισε να πάρει στη φροντίδα του τα τρία νεαρά αδέλφια, αυτής της νέας οικογένειας, Ρόμπερτ 9 ετών, Τζιοβάνι 5, και Κιοντά 4 ετών.

«Τα αγόρια μου, δε μίλησαν ποτέ για τη μαμά, ποτέ δε μίλησαν για τον μπαμπά, μόνο [για τις αδερφές τους], οπότε ήξερα ότι έπρεπε να το κάνω αυτό» , θυμάται ο Κάρτερ. Τα τρία αγόρια είχαν δύο αδελφές τη Μαριόννα 10 ετών, και τη Μακάιλα 7 ετών.

Η πρώτη τους επανένωση πραγματοποιήθηκε στο σχολείο των κοριτσιών το περασμένο καλοκαίρι. Ήταν μια συναισθηματική εμπειρία για όλες/ους, και μια στιγμή αφύπνισης για τον Κάρτερ.

«Φώναζαμε όλη την ώρα και αυτή ήταν η στιγμή που ήμουν τύπου: «Εντάξει, πρέπει να τα τεκνοθετήσω και να τα κρατήσω μαζί» , είπε.

Ο Κάρτερ ξεκίνησε τη διαδικασία σχεδόν αμέσως και κατάφερε να φέρει τις δύο αδελφές στο σπίτι του, ως ανάδοχα παιδιά, και να επανενώσει την οικογένεια. Τον περασμένο μήνα, τεκνοθέτησε επίσημα και τα 5 σε μια συγκινητική τελετή στο Οχάιο. Μαζί του ήταν κι ο Κιόντα Γκίλλαν, ο πρώην σύντροφός του. Παρά το χωρισμό τους πριν από τρεις μήνες, ο Γκίλλαν εξακολουθεί να βοηθά στη φροντίδα των πέντε παιδιών, τα οποία τον λένε με αγάπη «Μπαμπά» τους.

Ο Κάρτερ εξακολουθεί να προσαρμόζεται σε ένα πολύ πιο θορυβώδες νοικοκυριό, αλλά δεν πειράζει. Τα οφέλη από την έναρξη μιας νέας οικογένειας από μια διαλυμένη υπερτερούν κατά πολύ, της αύξησης του επιπέδου των ντεσιμπέλ.

«Μου δίνουν σκοπό» , έγραψε ο Κάρτερ. «Και το να ξέρω ότι έχω τη δική μου οικογένεια τώρα για το υπόλοιπο της ζωής μου, και μπορώ να τα δω να μεγαλώνουν και να ευημερούν και να βλέπουν πόσο μακριά πάνε… είναι ανυπολόγιστο.»