«Δεν υπήρξε νίκη μέσα στη δικαστική αίθουσα, η νίκη υπήρξε έξω απ΄αυτή»

1
4

Τη χθεσινή απόφαση του δικαστηρίου, σχετικά με τη βίαιη τρανσφοβική επίθεση που δέχθηκε στα Χανιά του 2016, σχολίασε μέσα από τον προσωπικό της λογαριασμό η Ήβη Καίσερλη.

Ένας από τους δύο κατηγορούμενος καταδικάστηκε για επικίνδυνη σωματική βλάβη χωρίς ελαφρυντικά με το δικαστήριο να του επιβάλει ποινή 12 μηνών με αναστολή. Ο δεύτερος κατηγορούμενος, ο οποίος δεν ήταν παρών στο δικαστήριο, εκπροσωπήθηκε από τη συνήγορό του, αθωώθηκε.

Αν και επίθεση της Ήβης είχε πολύ συγκεκριμένα χαρακτηριστικά διάκρισης, λόγω της ταυτότητας φύλου της και, κατά συνέπεια, υπάγεται στον αντιρατσιστικό νόμο, οι δύο άνδρες δικάστηκαν με την κατηγορία της «απρόκλητης επικίνδυνης σωματικής βλάβης από κοινού». 

Αναφερόμενη στην απόφαση η Ήβη, ανέφερε πως “από την αρχή κρατούσα μικρό καλάθι σε σχέση με την έκβαση της υπόθεσης καθώς μαζί με το δικηγόρο μου και τις αδερφές που στάθηκαν δίπλα μου είχαμε εντοπίσει τεχνικά λάθη και λίγο πολύ γνωρίζαμε το πιθανό κόστος τους στην τελική απόφαση από την αρχή όταν κατά την απαγγελία των κατηγοριών από την αρμόδια εισαγγελέα σε μια κρίση αμεροληψίας αποφασίσθηκε ότι το ρατσιστικό κίνητρο είναι κάτι που θα πρέπει να εξακριβωθεί στο δικαστήριο μετάθέτοντας στην ουσία το βάρος της απόδειξης στο θύμα.

Κυριότερος σκοπός μας ήταν να συμπεριληφθεί το ρατσιστικό κίνητρο ως επιβαρυντική περίσταση πράγμα το οποίο δεν έγινε δεκτό από την έδρα με αποτέλεσμα μια χαϊδευτική, εξαγοράσιμη ποινή λίγο πάνω από το όριο της κατώτατης απλώς χωρίς την αναγνώριση κανενός ελαφρυντικού για τον ένα κατηγορούμενο και αθώωση για τον άλλο που απλώς παρίστατο”.

Η ίδια, επίσης, τόνισε πως “δεν υπήρξε νίκη χτες μέσα στην αίθουσα και ο πόλεμος δεν σταματάει σε μια μάχη μιας και εκκρεμούν κι εναντίον μου μηνύσεις από την πλευρά των αντίδικων μια για ψευδή κατά μήνυση και μια για απρόκλητη επίθεση.

Η νίκη υπήρξε όμως έξω από την αίθουσα, η νίκη ήταν τα άμεσα αντανακλαστικά της κοινωνίας που ζω, των φίλων μου, των συλλογικότητων της πόλης, το τεράστιο κύμα συμπαράστασης και αλληλεγγύης από όλους αυτούς τους ανθρώπους που ήρθαν κι έμειναν μαζί μου από την αρχή μέχρι το τέλος της διαδικασίας και το ξεκάθαρο μήνυμα σε κάθε κακοποιητή, αλλά και κάθε εξουσία ότι αυτά τα περιστατικά και δεν είναι ανεκτά και δεν θα μένουν αναπάντητα και οι αγώνες είναι για να δίνονται και να ξαναδίνονται. Η νίκη ήταν ότι εγώ μπήκα και θα μπαίνω σε κάθε μάχη στο προαύλιο περήφανη κι ελεύθερη μαζί με τα 100αδες αδέρφια μου ενώ ο άνθρωπος που με χτύπησε μόνος κι από την πίσω πόρτα.
Ευχαριστώ σας όλους.”

Από μικρός ήθελα να γίνω αστροναύτης. Εξάλλου, πάντα θυμάμαι να μου λένε ότι "πετάω στα αστέρια". Λόγω όμως σχετικής υψοφοβίας αποφάσισα να αλλάξω επαγγελματικό προσανατολισμό και να γίνω δημοσιογράφος (απ' το κακό στο χειρότερο), Μπήκα στο Πάντειο (Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων & Πολιτισμού) και λίγους καφέδες αργότερα πήρα το πτυχίο μου. Έκτοτε το επαγγελματικό μου μετερίζι με έχει οδηγήσει στην πόρτα ανθρωπιστικών οργανισμών (Διεθνή Αμνηστία, Έλιξ) αλλά και πολλών έντυπων και διαδικτυακών μέσων (Esquire, Nitro, Protagon, κλπ). Η σχέση μου με το Antivirus ξεκίνησε τυχαία τον Μάρτιο του 2013. Έκτοτε έγινε λατρεία... Είτε εδώ είτε στο περιοδικό, όλο και κάπου θα με πετύχετε. Αν τώρα θέλετε να κάνετε και κάποιο σχόλιο... θα με βρείτε στο vth@avmag.gr. Cu!

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Αν το κατηγορητήριο δεν περιελάμβανε τη σχετική διάταξη για έγκλημα μίσους, θα πρέπει η έδρα να αποφασίσει, ότι είναι έγκλημα μίσους και να παραπέμψει εκ νέου τη δικογραφία στον Εισαγγελέα, για να ασκηθεί δίωξη με τη διάταξη αυτή. Δύσκολο το κάνουν οι δικαστές και πολλές φορές υπάρχει ο κίνδυνος παραγραφής. Οι δικαστές και οι εισαγγελείς είναι συντηρητικοί. Αμείλικτοι σε βάρος μεταναστών, σκουρόχρωμων,, μη “κανονικών”, μη Χριστιανών και ευπρεπώς ενδεδυμένων κ.λπ.

Comments are closed.