«Μου αρέσουν οι στρέιτ άντρες». «Μόνο στρέιτ άντρες ερωτεύομαι!». «Τι να κάνω, αφού δεν με καυλώνουν οι θηλυπρεπείς, μόνο οι αρρενωποί!». «Ένα παιδί απλό, σαν τους στρέιτ, θέλω να βρω». «Θέλω έναν πραγματικό άντρα!». «Οι στρέιτ άντρες είναι απίστευτα σέξι!». «Αν είναι να πάω με κάποιον θηλυπρεπή, πάω και με γυναίκα».

Αν δεν έχετε πει τέτοια λόγια εσείς, σίγουρα θα τα έχετε ακούσει από άλλους γκέι άντρες. Δεν υπάρχει αμφιβολία: οι στρέιτ άντρες βρίσκονται στην κορυφή της ιεράρχησης της καύλας· θεωρούνται ο ιδανικός σεξουαλικός παρτενέρ, η ύψιστη ενσάρκωση της γνήσιας αρρενωπότητας, ένα άπιαστο αρσενικό ιδεώδες. Το να κατακτήσεις έναν στρέιτ άντρα και να τον καταφέρεις να κάνετε σεξ είναι σαν ένα ιερό δισκοπότηρο που όλοι ποθούμε αλλά ελάχιστοι πετυχαίνουμε – με εξαίρεση ολόκληρο genre από μυθοπλαστικές τσόντες που τρέφουν αυτή τη φαντασίωση. Και φυσικά δεν το πετυχαίνουμε επειδή κυνηγάμε ένα αδύνατο παραμύθι: ο στρέιτ άντρας που σου κάθεται παύει εξ ορισμού να είναι στρέιτ, οπότε οι γκέι άντρες που αναζητούν τον Απόλυτο (στρέιτ) Άντρα, εγκλωβίζονται σε ένα Catch 22: Αν μας κάτσει ο στρέιτ άντρας που ποθούμε χάνει αυτόματα αυτό που τον κάνει ποθητό, αφού με το να κάνει σεξ μαζί μας ακυρώνει τη βασική αξία του.

Γιατί τόσοι πολλοί γκέι άντρες ποθούμε τους στρέιτ; Γιατί τόσοι πολλοί από μας ερωτευόμαστε στρέιτ άντρες, αδιαφορώντας για άλλους γκέι άντρες και έτσι καταλήγουμε να μην κάνουμε ποτέ σχέση (συχνά δε ούτε καν σεξ); Υπάρχει εξήγηση γι’ αυτή την ολέθρια αυτοϋπονόμευση;

Ναι, υπάρχει. Ας σκεφτούμε λιγάκι τις εικόνες αντρών με τις οποίες έχουμε μεγαλώσει. Από πάρα πολύ μικρή ηλικία έχουμε πάρει μια πολύ συγκεκριμένη, πολύ σταθερή και ολοκληρωτική εκπαίδευση για το ποια αρσενικά άτομα είναι γνήσιοι, ερωτικά ελκυστικοί άντρες: από καρτούν και αστυνομικές σειρές, μέχρι πολεμικές και κατασκοπευτικές ταινίες, όπως επίσης και ρομαντικές κομεντί, ο σωστός ο άντρας πάντα έχει συγκεκριμένη μορφή: είναι γυμνασμένος, συνήθως κοντοκουρεμένος, με τετράγωνο πιγούνι, συχνά με άγρια χαρακτηριστικά, λιγομίλητος, σκληρός, ατίθασος, ρωμαλέος, ριψοκίνδυνος, δυναμικός, επιθετικός, ενίοτε άξεστος και βίαιος, όχι ιδιαίτερα συναισθηματικός ούτε ιδιαίτερα ρομαντικός, ποτέ νοικοκύρης, χαριτωμένος ή με ενδιαφέρον για τη μόδα ή τις τέχνες. Έχουμε μεγαλώσει με εικόνες αρσενικών όπως ο Χιου Τζάκμαν και ο Τζέραλντ Μπάτλερ, ο Μάρλον Μπράντο και ο Τζέιμς Μποντ, ο Τζέισον Μόμοα και ο Τομ Χάρντυ, ο Τζον Γουέιν και ο Κλιντ Ήστγουντ, ο Κάπτεν Αμέρικα, ο Σούπερμαν και ο Μπάτμαν − η λίστα είναι ατελείωτη. Οι αντίθετες εικόνες είναι απειροελάχιστες· για κάθε χοντρούλη, αστείο και ατσούμπαλο Σεθ Ρόγκεν υπάρχουν χίλιοι σκληροί, λιγομίλητοι, μυώδεις Ντάνιελ Κρεγκ.
Αυτή η απόλυτα μονομερής εικονολογία ερωτικά επιθυμητών αντρών έχει τεράστιες επιπτώσεις σε όλους μας, γκέι και στρέιτ, άντρες και γυναίκες. Αφού μόνο έτσι απεικονίζονται οι σωστοί, αξιοπρόσεχτοι, σέξι άντρες σε όλη μας τη ζωή, αναγκαστικά έτσι καλωδιώνεται στον εγκέφαλό μας η έννοια του ερωτικά επιθυμητού άντρα. Πιο απλά, διδασκόμαστε τι είναι σέξι και τι είναι ξενέρωτο. Η καύλα μας κατασκευάζεται μέσα από τις εικόνες με τις οποίες μεγαλώνουμε.

Φυσικά, αυτό δεν ισχύει μόνο όσον αφορά το ποιους άντρες θεωρούμε σέξι και ποιους ντεκαυλέ. Η ίδια διαδικασία καθορίζει όλα όσα βρίσκουμε σέξι (ρομαντικά, κίνκυ κτλ.) Δεν υπάρχει τίποτα εγγενώς σέξι στα ψηλά τακούνια ή στο μαύρο δέρμα, τίποτα εγγενώς ρομαντικό σε δυο αναμμένα κεριά· αν όμως έχουμε φάει στη μάπα εκατομμύρια διαφημίσεις, ταινίες και σειρές που δείχνουν γυναίκες με ψηλά τακούνια ως ερωτικά επιθυμητές, οι γόβες καταλήγουν να κωδικοποιηθούν ως σύμβολο και απόδειξη της σέξι θηλυκότητας. Πολύ σπάνια βλέπουμε μια θεογκόμενα στην μέινστρημ εικονολογία να κυκλοφορεί με μπαλαρίνες ή αθλητικά.

Το τι μας καυλώνει δεν είναι ποτέ δική μας υπόθεση. Είναι το τελικό αποτέλεσμα των εικόνων με τις οποίες έχουμε γαλουχηθεί τόσο συλλογικά, όσο και πιο ατομικά ο καθένας και η καθεμία στη ζωή μας. Βέβαια, από τη στιγμή που η καύλα μας καλωδιωθεί στον εγκέφαλό μας με κάποιο τρόπο, αυτό μας καυλώνει, πάει τέλειωσε. Ή μήπως όχι;

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος παραμένει εύπλαστος μέχρι τα βαθιά γεράματα. Όπως μάθαμε ότι ο Χιου Τζάκμαν είναι καυλιάρης, έτσι μπορούμε να μάθουμε ότι και ο Τζέσσι Άιζενμπεργκ είναι σέξι. Το μόνο που χρειάζεται είναι να δούμε περισσότερες, πολλές περισσότερες διαφορετικές εικόνες αντρών, που δεν υιοθετούν το κλασικό αντρικό πρότυπο, σε ρόλους ήρωα της ιστορίας και όχι σαν κωμική ανακούφιση. Λόγου χάρη, μετά από 12 σεζόν του Ru Paul’s Drag Race, όπου οι ήρωες της σειράς είναι όλοι πολύ θηλυπρεπείς γκέι άντρες το αισθητήριό μου έχει αλλάξει.

Και γιατί να κάνουμε όλη αυτή τη διαδικασία; Υπάρχει σοβαρός λόγος. Πολλοί γκέι άντρες ποθούμε και πριμοδοτούμε τους σκληρούς, λιγομίλητους στρέιτ ή στρέιτ-άκτινγκ άντρες και αδιαφορούμε για τους άπειρους γκέι άντρες που κυκλοφορούν γύρω μας αλλά δεν φέρονται σαν τον Τομ Χάρντυ. Οι πρώτοι είναι μια άπιαστη χίμαιρα, ένα μυθολογικό ον, μια κατασκευασμένη φαντασίωση. Οι δεύτεροι είναι διαθέσιμοι γύρω μας, είναι πραγματικοί άντρες, πολύ πιο πολύπλευροι, ευέλικτοι και ολοκληρωμένοι σε σύγκριση το ψεύτικο πρότυπο του Μυθικού Άντρα. Το πρότυπο του αλήτη είναι ωραίο μόνο σαν φαντασίωση – ποιος θέλει να έχει έναν αναίσθητο αλήτη για γκόμενο στην καθημερινότητά του;

Το κλασικό πρότυπο του Γνήσιου Άντρα είναι καταστροφικό και για τους στρέιτ άντρες. Αυτή η τοξική αρρενωπότητα με την οποία έχουν γαλουχηθεί μπορεί να μας καυλώνει σε επίπεδο φαντασίωσης, αλλά κυριολεκτικά σκοτώνει τους στρέιτ άντρες (μέσα από κόντρες απόδειξης του ανδρισμού τους), τους καθιστά συναισθηματικά ηλίθιους και κοινωνικά προβληματικούς. Λόγου χάρη, δεν κάνουν ανακύκλωση ή διστάζουν να θαυμάσουν ένα ηλιοβασίλεμα γιατί φοβούνται μη φανούν λιγότερο άντρες.

Έχουμε πολύ μεγάλη ανάγκη να βλέπουμε γκέι άντρες –σε ταινίες και σειρές, στην καθημερινότητά μας− ώστε να αρχίσουμε να εκτιμούμε (και να καυλώνουμε με) πραγματικούς γκέι άντρες, όχι μυθολογικούς στρέιτ.

του Λύο Καλοβυρνά

www.synedries.gr www.syntrofikotita.gr

Από μικρός ήθελα να γίνω αστροναύτης. Εξάλλου, πάντα θυμάμαι να μου λένε ότι "πετάω στα αστέρια". Λόγω όμως σχετικής υψοφοβίας αποφάσισα να αλλάξω επαγγελματικό προσανατολισμό και να γίνω δημοσιογράφος (απ' το κακό στο χειρότερο), Μπήκα στο Πάντειο (Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων & Πολιτισμού) και λίγους καφέδες αργότερα πήρα το πτυχίο μου. Έκτοτε το επαγγελματικό μου μετερίζι με έχει οδηγήσει στην πόρτα ανθρωπιστικών οργανισμών (Διεθνή Αμνηστία, Έλιξ) αλλά και πολλών έντυπων και διαδικτυακών μέσων (Esquire, Nitro, Protagon, κλπ). Η σχέση μου με το Antivirus ξεκίνησε τυχαία τον Μάρτιο του 2013. Έκτοτε έγινε λατρεία... Είτε εδώ είτε στο περιοδικό, όλο και κάπου θα με πετύχετε. Αν τώρα θέλετε να κάνετε και κάποιο σχόλιο... θα με βρείτε στο vth@avmag.gr. Cu!

9 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Εγώ θα ήθελα να προβάλλονται περισσότερο οι μη θηλυπρεπείς gay. Όταν ήμουν μικρός πίστευα ότι gay =θηλυπρεπής και κάπου αυτό με πήγε πίσω, γιατί δεν μπορούσα να ταυτιστώ με αυτό το πρότυπο. Από την άλλη, δεν με καλύπτει και το εξωπραγματικό πρότυπο που βλέπουμε κυρίως στο πορνό… Το σωστό είναι να προβάλλονται εξίσου όλες οι κατηγορίες των ομοφυλόφιλων ανδρών!!!

  2. Για όλους εσάς που αντιδράτε, εγώ δεν είδα κάπου ο αρθρογράφος να ποινικοποιεί την αρρενωπότητα αλλά την τοξική αρρενωπότητα. Δεν είδα να εξοστρακίζει τις προτιμήσεις στους αρρενωπούς αλλά να θέλει να προβληματίσει για την προέλευση αυτών των προτιμήσεων έτσι ώστε να συμπεριλάβει κάποιος στη λίστα του των επιθυμητών ανδρών και κάποιους οι οποίοι μπορεί να είναι πολύ αξιόλογοι αλλά τυγχάνει να μην είναι τόσο αρρενωποί όσο αυτοί που προβάλλονται από την κουλτούρα μας. Δεν είδα να υποδεικνύει το πως πρέπει να είναι ένας gay, απεναντίας αναφέρει ότι πολλοί gay είναι πολύπλευροι. Επίσης, από ποιόν κόσμο είστε και δεν αναγνωρίζετε ότι η κουλτούρα μας, ακόμη και σήμερα, παρουσιάζει το κλασικό ανδρικό πρότυπο ως το μόνο επιθυμητό? Από ποιόν κόσμο είστε και δεν βλέπετε πολλούς straight, bi & gay άνδρες να επιθυμούν να υιοθετήσουν αυτό το πρότυπο ? Από ποιόν κόσμο είστε και δεν έχετε συναντήσει ρατσισμό από αρρενωπούς straight,bi, gay προς πιο θηλυπρεπείς straight, bi, gay? Και τέλος, προς τι όλη αυτή η επίθεση και τα αυθαίρετα συμπεράσματα? Και για να ξεκαθαρίσω, ουδεμία σχέση έχω με τον αρθρογράφο, απλός αναγνώστης είμαι κι εγώ…

  3. “Έχουμε πολύ μεγάλη ανάγκη να βλέπουμε γκέι άντρες –σε ταινίες και σειρές, στην καθημερινότητά μας− ώστε να αρχίσουμε να εκτιμούμε (και να καυλώνουμε με) πραγματικούς γκέι άντρες, όχι μυθολογικούς στρέιτ.”

    Δηλαδή ποιοι είναι οι πραγματικοί gay άντρες; Όπως και στους str8 έτσι και στους gay υπάρχουν μεγάλες διαφορές και ιδιαιτερότητες. Κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός.

    Όσον αφορά τα τηλεοπτικά/κινηματογραφικά προτυπα, 99 φορές στις 100 είναι εξωπραγματικά είτε παρουσιάζουν gay είτε str8.

  4. Γενικεύσεις και στερεότυπα… Πώς γίνεται να ακυρώνετε την ύπαρξη αρρενωπων γκει αντρών, να “ποινικοποιειτε” την προτίμηση κάποιου στην αρρενωποτητα και όχι στη θηλυπρεπεια, να θεωρείτε την αρρενωποτητα “μονοπώλιο” των straight και να κάνετε λόγο για “πραγματικούς” και “αληθινους” γκει; Εσείς θα καθορίσετε πώς πρέπει να είναι ένας ομοφυλόφιλος άντρας και τι τύπο άντρα επιβάλλεται επιθυμεί ερωτικά; Το κείμενό σας βρίθει παρωχημενων και αναχρονιστικών αντιλήψεων. Αφήστε τον καθένα να είναι όπως θέλει και να έλκεται από ο, τι του κάνει κέφι. Η Λοατκι+ κοινότητα, άραγε, τη λέξη αποδοχή τη ζήτα μόνο ή την προσφέρει κιόλας…;

  5. Γενικεύσεις και στερεότυπα… Τι θα πει ότι οι αρρενωποί ομοφυλόφιλοι είναι:<>; Γιατί θα πρέπει ένας αρρενωπός ομοφυλοφιλος να είναι “straight acting/looking>> και όχι αρρενωπός εκ φύσεως; Και τέλος γιατί η αρρενωπότητα πρέπει να είναι χαρακτηριστικό και” μονοπώλιο” των straight ανδρων. “Ποινικοποιείται” η ίδια η αρρενωπότητα, καθώς και προτίμηση κάποιου στην αρρενωπότητα και όχι στη θηλυπρέπεια(χωρίς αυτή να είναι αρνητικό χαρακτηριστικό) και γίνεται λόγος για “πραγματικούς” και “αληθινούς” γκει άντρες. Αναρωτιέμαι, αν έχετε γνωρίσει όλο το γκει αντρικό πληθυσμό της γης, για να καταλήξετε σε αυτό το συμπέρασμα και αν αντιλαμβανεστε ότι με αυτόν τον τρόπο διαιωνίζετε παρωχημένες εικόνες για τους γκει άντρες. Προς μεγάλη μου απογοήτευση, διαπίστωσα μέσα από αυτό το άρθρο, αλλά και από την καθημερινότητά μου ότι μια κοινότητα που έχει υποφέρει τα πάνδεινα (χωρίς υπερβολή) όλα αυτά τα χρόνια και εξακολουθεί ακόμη και σήμερα, αντί να δέχεται και να αγκαλιάζει οποιονδήποτε και οποιαδήποτε, εντούτοις ακυρώνει και “εξοστρακιζει” συμπεριφορές και προτιμήσεις(!). Οι “πραγματικοί” γκει είναι οτιδήποτε άλλο παρά αρρενωποι και αν είσαι αρρενωπός λες ψέματα. Αυτο μας λέτε επί της ουσίας. Ο,τι κάνει και ένας κλασικός ομοφοβικος, με λίγα λόγια. Σκεφτείτε, μονον, πόσο δυσκολευτε έναν γκει άντρα, που τυχαίνει να είναι αρρενωπός, να βγει από την ντουλάπα, όταν βλέπει ότι η ίδια η κοινότητα θεωρεί πως δεν υφίσταται η ύπαρξή του, αλλά και το ότι γκρεμιζετε τα όνειρα ενός ανθρώπου που φαντάζεται τον τέλειο έρωτα, όπως κι αν είναι αυτός για τον καθένα,λεγοντας του ότι δεν πρόκειται να τον βρεις γιατί πολύ απλά κάτι τέτοιο είναι μια “φαντασίωση” ή κάτι “άπιαστο”. Άραγε ποιος πραγματικά μεταδίδει τοξικότητα και αρνητισμό; Η Λοατκι+ κοινότητα τη λέξη αποδοχή τη ζήτα μόνο ή ξέρει και να την προσφερει…;

  6. θα συμφωνήσω με τα κοινονικά πρότυπα στο 100%…
    “Έχουμε πολύ μεγάλη ανάγκη να βλέπουμε γκέι άντρες –σε ταινίες και σειρές, στην καθημερινότητά μας− ώστε να αρχίσουμε να εκτιμούμε”
    Αν παρατηρήσεις “συνήθως” στον εμπορικό κινηματογράφο ή στην TV θα βάλουν έναν γκει χαρακτήρα που ή θα ειναι ελαφρόμυαλος ή θα κανει τον κλόουν και δεν έχει άλλες ικανότητες.

  7. Εσύ Τάκης δεν μπορείς να βγάλεις νόημα από αυτό το άρθρο, εγώ δεν μπορώ να βγάλω νόημα από την επίθεση σου. Ο αρθρογράφος τα γράφει σε απλή γλώσσα, δίνει ένα στίγμα και δεν κάνει καμία υπόδειξη σε κανέναν. Από όσο καταλαβαίνω, θέλει να προβληματίσει. Και το καταφέρνει. Και από όσο ξέρω για το ποιος είναι, είναι ειδικός ψυχικής υγείας και το πιθανότερο είναι να έχει δουλέψει με πολλούς ανθρώπους. Κι εγώ απλός αναγνώστης είμαι και στο συγκεκριμένο θέμα συμφωνώ. Σε άλλα άρθρα διαφωνώ και έχω προχωρήσει παρακάτω. Δεν έχω επιτεθεί στον αρθρογράφο. Η απορία μου είναι διαφωνείς μεν γιατί επιτίθεσαι δε??? Και επίσης, σε ποιες προκαταλήψεις αναφέρεσαι?? Δεν παρατήρησα κάποια…

  8. Πραγματικά δε μπορώ να βγάλω νόημα από αυτό το άρθρο… Ποιός είσαι εσύ που θα μας υποδείξεις τι πρέπει και τι όχι να μας αρέσει; Προξενήτρα των των μη macho gay ανδρών; Ένας gay bear ανδρας σε τι διαφέρει από έναν macho straight εξωτερικά; Επίσης τι ταμπέλες ειναι αυτές; Ξέρω straight ανδρες που θα κάτσουν να δούν ένα ηλιοβασίλεμα και gay που το απεχθάνονται. Έλεος κάπου, ούτε η θεία μου από το χωριό τέτοιες προκαταλήψεις!

  9. Το τι μας καυλώνει δεν είναι ποτέ δική μας υπόθεση. Είναι το τελικό αποτέλεσμα των εικόνων με τις οποίες έχουμε γαλουχηθεί τόσο συλλογικά, όσο και πιο ατομικά ο καθένας και η καθεμία στη ζωή μας

    Αυτό δηλαδή ισχύει και για τον σεξουαλικό προσανατολισμό; Πιστεύω πως όχι!!! Ομοφυλόφιλος γεννιέται δεν γίνεσαι!!!

Comments are closed.