Δε γνωρίζω να σας πω, αν αυτή είναι η κατάλληλη στιγμή, για να γίνει αυτό το βίντεο. Όλο αυτό που συμβαίνει με το “Black Lives Matter” με είχε διχάσει, για το αν πρέπει να μιλήσω γι’α υτό το ζήτημα, αυτήν τη χρονική στιγμή. Ωστόσο, επειδή βλέπω αρκετές εταιρείες να βάζουν παντού το “Black Lives Matter” λόγω της δολοφονίας το George Floyd, ή τα Rainbow χρώματα, λόγω του Pride Month, θυμώνω. Θυμώνω, γιατί θυμάμαι πως με έχουν αντιμετωπίσει οι πολυεθνικές, σαν ανοιχτά ΛΟΑΤΚΙ+ άτομο στην αναζήτηση εργασίας. Από το να μου ξεκαθαρίσουν ότι αυτές είναι «συντηρητικές εταιρείες» κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, μέχρι το πιο πρόσφατο περιστατικό, που περιγράφω στο βίντεο.

Ωραίες οι διαφημίσεις σας και οι καμπάνιες σας, δε λέω, αλλά δε με νοιάζει η ορατότητα που πουλάτε – ξεπουλάτε καλύτερα.

Καμία καμπάνια δεν αξίζει να γίνεται με εκμετάλλευση της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας, ή άλλων μειονοτήτων. Καμία καμπάνια δεν αξίζει, αν δεν ξέρετε, πώς να φερθείτε στα άτομα αυτά, όταν έρχονται στις συνεντεύξεις σας. Καμιά καμπάνια δεν αξίζει, αν δεν έχετε μηχανισμούς να προστατεύσετε αυτά τα άτομα στο εργασιακό περιβάλλον, και δεν τους προσφέρετε τις ίδιες δυνατότητες εξέλιξης. Καμιά καμπάνια δεν αξίζει, αν τίποτα από το κέρδος που βγάζετε εις βάρος αυτών των ατόμων, δεν επιστρέφει πίσω σε αυτά.

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Όταν με απόλυσαν μετά από 11 χρόνια εργασίας, μου είπαν ότι έπρεπε να το είχαν κάνει εδώ και καιρό. Το ένα αφεντικό, γιατί ήταν δύο ( ο ένας μέσα στα πόδια μου και ο άλλος στο γραφείο), με έκανε και τράβηξα πολλά όλα αυτά τα χρόνια. Με ρωτούσε αν θα παντρευτώ μια γυναίκα σαν και εμένα, με έβαζε και σήκωνα πολλά βαριά αντικείμενα και έπαθα τεντονίτιδα και αυχενικό που κουβαλάω μαζί μου για πάντα (έκανα πολλές θεραπείες αλλά με έβαζε να εξακολουθώ να σηκώνω τρελά βάρη- οι άνδρες δεν δίνανε σημασία). Όταν αρνήθηκα να σηκώσω πολύ μεγάλα φορτία γιατί οι όμοι μου πονάγανε πάρα πολύ και δεν με αφήνανε να κοιμηθώ τα βραδυα, μου είπε, η πόρτα εδώ είναι. Άλλο η σεξουαλικότητα και άλλο το φύλο να του πείτε του μάγκα και τράβηξα πολλά. Μου πάταγε τα πόδια, έφαγα μία αγκωνιά μια μέρα και με τα χημικά τις επιχείρησεις έκανε άλλες μαγκιές… μετά μου έλεγε πως τα έχει πληρώσει τα ρούχα που φοράω. Τώρα, εργάζομαι σε άλλη πολυεθνική εταιρία και είμαι ανοιχτά γκέι σε ένα γκρουπ στρέιτ ατόμων που με σέβεται και με αγκαλιάζει για το όπως κι αν είμαι. Ένας φυσιολογικός άνθρωπος είμαι. Αυτό!

Comments are closed.