Σε καραντίνα με τους ομοφοβικούς γονείς μου

0
1564
φωτογραφία αρχείου

Ένας νεαρός χορευτής μίλησε για το πώς είναι να βρίσκεσαι σε καραντίνα με τους ομοφοβικούς γονείς σου.

“Πιστεύουν ότι είμαι άρρωστος και ζητούν απ΄τον Θεό να με θεραπεύσει”

Ο 23χρονος Sam μίλησε στο BBC για το πώς βιώνει την πανδημία του κορονοϊού. Ο ίδιος βρισκόταν σε περιοδεία, όταν έμαθε πως η παράσταση του ακυρώνεται και πως θσ έπρεπε να επιστρέψει στο πατρικό του.

“Είδα την καριέρα μου να εξαφανίζεται σε μια νύχτα και τώρα έχω κολλήσει στην απομόνωση με δύο ομοφοβικούς”, δήλωσε χαρακτηριστικά.

“Η μαμά μου – φανατική χριστιανή – πιστεύει πως η ομοφυλοφιλία είναι μια διαβολική ασθένεια και ότι ο διάβολος είναι αυτός που με έκανε γκέι. Προσεύχεται δυνατά κάθε μέρα, ζητώντας απ΄το θεό να με απαλλάξει απ΄την ομοφυλοφιλία και να μου στείλει μια σύζυγο”. 

“Πραγματικά δεν έχω πουθενά να πάω και τίποτα να κάνω, πέρα απ΄το να ανέχομαι αυτή την κακοποίηση”.

Ο Sam έκανε coming out στους γονείς τους όσο ήταν στο πανεπιστήμιο, πιστεύοντας πως δε θα επέστρεφε ποτέ στο σπίτι.

Στη συνέντευξή του πρόσθεσε πως αισθάνεται ξεχασμένος απ΄τη ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα.

“Βλέπω στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όλους αυτούς που είναι απασχολημένοι να καταγράφουν τις στιγμές στο σπίτι τους… κάνοντας γυμναστική, μαγειρεύοντας κλπ, χωρίς όμως να συνειδητοποιούν πως υπάρχουν άτομα σαν κι εμένα που παλεύουν να παραμείνουν ζωντανά“.

“Όχι λόγω του κορονοϊού, αλλά εξ αιτίας της σεξουαλικότητάς τους”.

ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα και καραντίνα: Ένας οδηγός αυτοφροντίδας

Η Lucy Bowyer, διευθύντρια ενός ασύλου για ΛΟΑΤΚΙ+ άστεγα άτομα στη Βρετανία, δήλωσε στο BBC, πως προς το παρόν φιλοξενούν 120-130 νεαρά άτομα.

“Τις τελευταίες εβδομάδες έχουμε παρατηρήσει αύξηση στα νεαρά ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα που αναζητούν άσυλο”.

Από μικρός ήθελα να γίνω αστροναύτης. Εξάλλου, πάντα θυμάμαι να μου λένε ότι "πετάω στα αστέρια". Λόγω όμως σχετικής υψοφοβίας αποφάσισα να αλλάξω επαγγελματικό προσανατολισμό και να γίνω δημοσιογράφος (απ' το κακό στο χειρότερο), Μπήκα στο Πάντειο (Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων & Πολιτισμού) και λίγους καφέδες αργότερα πήρα το πτυχίο μου. Έκτοτε το επαγγελματικό μου μετερίζι με έχει οδηγήσει στην πόρτα ανθρωπιστικών οργανισμών (Διεθνή Αμνηστία, Έλιξ) αλλά και πολλών έντυπων και διαδικτυακών μέσων (Esquire, Nitro, Protagon, κλπ). Η σχέση μου με το Antivirus ξεκίνησε τυχαία τον Μάρτιο του 2013. Έκτοτε έγινε λατρεία... Είτε εδώ είτε στο περιοδικό, όλο και κάπου θα με πετύχετε. Αν τώρα θέλετε να κάνετε και κάποιο σχόλιο... θα με βρείτε στο vth@avmag.gr. Cu!