“Η αφίσα κατά των αμβλώσεων έπρεπε να αποσυρθεί από το μετρό;”

Αυτό είναι το ερώτημα που έθεσε  – αυτή τη φορά – στο κοινό της η Τατιάνα Στεφανίδου.

Είναι γνωστό, βέβαια, το πόσο η ίδια αγαπά να θέτει ερώτηματα που προκαλούν την τηλεηθική των θεατών της για να κρύβει πίσω απ΄αυτά τις δικές της συντηρητικές απόψεις.

Ποια/ος μπορεί να ξεχάσει άλλωστε το ερώτημα που είχε θέσει με αφορμή τη δολοφονία του Ζακ, ξεπερνώντας κάθε όριο δεοντολογίας και σεβασμού.

Αυτό όμως που με τρομάζει –  περισσότερο κι από την ίδια την κα. Στεφανίδου και τις δημοσκοπήσεις της – είναι όλος αυτός ο κόσμος που μπήκε στην διακασία να ψηφίσει (ανεξάρτητα από το τι). Που με τοση ευκολία πήρε θέση για ένα θέμα που σχετίζεται με ένα ανθρώπινο δικαιώμα και που καμία σχέση δεν έχει με την αποδοχή των πολλών. Καμία σχέση δεν έχει με το ποια είναι γνώμη σου ή η γνώμη μου.

Το έχουμε ξαναπεί, τα ανθρώπινα δικαιώματα (σ΄αυτά συγκαταλέγεται κι η ελεύθερη προσβαση στην άμβλωση) δεν τίθενται υπο διαπραγμάτευση και είναι καθολικά. Ας σταματήσουμε λοιπον να νομιμοποιούμε κινήσεις που οδηγούν προς το αντίθετο.

ΥΓ: Ας μην ξεχνάτε πως αυτή η “διαπραγμάτευση” είναι που δεν αφήνει εμάς τους γκέι να παντρευτούμε και να κάνουμε παιδιά. 

Από μικρός ήθελα να γίνω αστροναύτης. Εξάλλου, πάντα θυμάμαι να μου λένε ότι "πετάω στα αστέρια". Λόγω όμως σχετικής υψοφοβίας αποφάσισα να αλλάξω επαγγελματικό προσανατολισμό και να γίνω δημοσιογράφος (απ' το κακό στο χειρότερο), Μπήκα στο Πάντειο (Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων & Πολιτισμού) και λίγους καφέδες αργότερα πήρα το πτυχίο μου. Έκτοτε το επαγγελματικό μου μετερίζι με έχει οδηγήσει στην πόρτα ανθρωπιστικών οργανισμών (Διεθνή Αμνηστία, Έλιξ) αλλά και πολλών έντυπων και διαδικτυακών μέσων (Esquire, Nitro, Protagon, κλπ). Η σχέση μου με το Antivirus ξεκίνησε τυχαία τον Μάρτιο του 2013. Έκτοτε έγινε λατρεία... Είτε εδώ είτε στο περιοδικό, όλο και κάπου θα με πετύχετε. Αν τώρα θέλετε να κάνετε και κάποιο σχόλιο... θα με βρείτε στο vth@avmag.gr. Cu!