Η Marianah Grindr (aka Σοφοκλής Βλάχου) βρέθηκε πριν λίγες μέρες στη σκηνή του Final Four εκπροσωπώντας τη σύγχρονη drag σκηνή της χώρας μας. Αν και τελικά δεν κατάφερε να κάτσει σε μία από τις τέσσερις καρέκλες του μουσικού talent show, εξασφαλίζοντας έτσι την παραμονή της στο παιχνίδι, η εμφάνισή της πέτυχε σίγουρα τον στόχο της.

Γιατί αποφάσισες να λάβεις μέρος στο Final Four;

Η απόφαση μου ήταν πάρα πολύ αυθόρμητη. Έχοντας παρακολουθήσει την Αμερικάνικη version του show, γνώριζα ήδη το concept και μου άρεσε πως είναι ένα show καθαρά τραγουδιστικό, χωρίς πολλές «φάσεις», που απαιτεί οι παίκτες του να είναι στο 100% τους κάθε φορά. Θεώρησα λοιπόν πως είναι το κατάλληλο show για εμένα, αφού ο κύριος στόχος μου ήταν να προβάλω την drag persona μου και την τέχνη του drag γενικότερα, κάνοντας αυτό που αγαπώ από παιδί, το τραγούδι.

Πέρα από το κομμάτι του διαγωνισμού, η συμμετοχή σου είχε και κάποιο συμβολικό χαρακτήρα;

Όπως είπα και κατά την διάρκεια της εμφάνισης μου στο show, πέρα από την προβολή της δικής μου δουλειάς, ένας από τους στόχους μου ήταν και η προβολή του drag σαν τέχνη. Πέρα από αυτό, είχα από την αρχή πλήρη επίγνωση του πόσο σημαντικό είναι, να προβληθεί ένας ανοιχτά queer καλλιτέχνης σε prime time εκπομπή σε μια χώρα όπως η Ελλάδα. Σε καμία περίπτωση δεν θεωρώ τον εαυτό μου πρωτοστάτη του αγώνα του κινήματος, αλλά ήταν πολύ σημαντικό για εμένα να χρησιμοποιήσω όσο χρόνο έχω σε αυτό το show στο να ακουστεί λίγο η φωνή των queer ατόμων.

Πώς σχολιάζεις το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας;

Το αποτέλεσμα ήταν αυτό που περίμενα και γι’ αυτό το λόγο δεν έχω απογοητευτεί κιόλας. Όπως σου έχω πει ήξερα από την αρχή το concept και ήξερα πως πολύ δύσκολα το κοινό της Ελλάδας, πόσο μάλλον το κοινό που βρίσκεται στο στούντιο την ώρα των γυρισμάτων, θα εμπιστευτεί και θα ψηφίσει μια drag queen απέναντι σε κάποιον άλλο καλλιτέχνη που αυτό που παρουσιάζει του είναι γνωστό και οικείο. Αυτός ήταν και ο λόγος που επέλεξα τον Μάνο. Είναι ένας εξαιρετικός τραγουδιστής που εκπροσωπεί το λαϊκό τραγούδι το οποίο αποτελεί ίσως τον πυλώνα της ελληνικής μουσικής αυτή τη στιγμή. Η συνύπαρξη μας λοιπόν στην σκηνή, είχε τρομερό ενδιαφέρον για μένα, και πιστεύω πως ήταν και «καλή τηλεόραση».

Τώρα που τελείωσε όλο αυτό, υπάρχει κάτι που θες να πεις/σχολιάσεις;

Θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στην παραγωγή του show. Δεν σου κρύβω πως όταν άρχισε όλη η διαδικασία είχα τους φόβους μου σχετικά με το πως θα με αντιμετωπίσει/χρησιμοποιήσει μια τέτοια παραγωγή. Παρ’ όλα αυτά, εξεπλάγην πάρα πολύ θετικά γιατί δεν προσπάθησαν ποτέ να με λογοκρίνουν, να μου εκμαιεύσουν λυπηρές ιστορίες ή «καρτουνίστικες» συμπεριφορές που θα ανέβαζαν την τηλεθέαση αλλά ούτε και να με βάλουν σε κουτάκι καλλιτεχνικά. Ήταν πραγματικά μια άρτια συνεργασία από την αρχή μέχρι το τέλος και γι’ αυτό πιστεύω βγήκε και αυτό το όμορφο αποτέλεσμα στο τέλος άσχετα με το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας.

Πώς γεννήθηκε η Marianah Grindr;

Ανακάλυψα το drag την ίδια περίοδο που ξεκίνησα να δραστηριοποιούμε ακτιβιστικά στον queer χώρο. Το τραγούδι, το θέατρο και ο χορός υπήρχαν από πάντα στη ζωή μου, αλλά ξεχωριστά. Έτσι, όταν ανακάλυψα αυτή τη μορφή τέχνης, που συνδυάζει όσα αγαπούσα και ταυτόχρονα έχει και πολιτικό χαρακτήρα, ήξερα πως δεν έχω άλλη επιλογή από το να πέσω με τα μούτρα μέσα σε αυτή και να δημιουργήσω την δική μου περσόνα. Τώρα όσον αφορά στις επιρροές που δημιούργησαν την Marianah, είναι πάρα πολλές και εντελώς ασύνδετες μεταξύ τους. Αλλά αυτή η ελευθερία που σου προσφέρει το drag, να τραγουδήσεις μια μπαλάντα στο ένα show και να κάνεις lipsync ένα παραδοσιακό ελληνικό τραγούδι στο επόμενο, είναι και η μαγεία του!

Τι γνώμη έχεις για το drag στην Ελλάδα;

To λατρεύω. Πραγματικά το λατρεύω. Έχουμε καταφέρει, να υπάρχει τόσο μεγάλη ποικιλομορφία στο drag της χώρας μας, ενώ παράλληλα η σκηνή είναι πολύ μικρή και αυτό είναι αξιοθαύμαστο. Ακόμη και να μην έκανα drag, θα πίστευα πως αυτή τη στιγμή είναι η σημαντικότερη μορφή τέχνης που έχουμε στην Ελλάδα γιατί γίνεται από άτομα με πολύ αγνά κίνητρα. Άτομα που έχουν τόσο μεγάλη ανάγκη να εκφραστούν και να εξωτερικεύσουν αυτά που νιώθουν/σκέφτονται που δεν έχουν άλλο τρόπο παρά την τέχνη τους. Ελπίζω όσο περνάνε τα χρόνια να αποκτά όλο και μεγαλύτερη θέση στο entertainment της χώρας.

Τι σήμαινει να είσαι κουήρ σ΄αυτή τη χώρα;

Σημαίνει να παλεύεις κάθε μέρα για τα αυτονόητα. Σημαίνει να σκέφτεσαι δύο και τρεις φορές πριν κρατήσεις το χέρι κάποιου στο δρόμο. Σημαίνει να μην ξέρεις αν θα σε αποδεχτεί η οικογένεια σου. Σημαίνει να σε σκοτώνουν στην μέση του δρόμου και να φταις εσύ. Σημαίνει όμως και δύναμη. Τεράστια δύναμη για να μην αφήνεις όλα αυτά να σου στερούν το δικαίωμα να υπάρχεις όπως εσύ θες. Δεν υπάρχει τίποτα πιο όμορφο από ένα queer άτομο το οποίο τα καταφέρνει να ξεπεράσει όλη την σαπίλα που του ρίχνει κάθε μέρα η κοινωνία στην μούρη και αρχίζει να ζει με όλα του χρώματα χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανέναν. Παρ’ όλα αυτά, επειδή μου έρχονται πολλά μηνύματα μετά το show, από queer άτομα τα οποία φοβούνται να εκφραστούν, ή δεν έχουν κάνει ακόμη coming out κλπ. θέλω να πω πως αυτό δεν σας κάνει λιγότερο queer ή «κακά queer» άτομα. Πάρτε τον χρόνο σας και κάντε coming out μόνο όταν εσείς νιώθετε έτοιμα και ασφαλή. Όποτε κι αν είναι αυτό, θα υπάρχει μια μεγάλη queer οικογένεια έτοιμη να σας υποδεχτεί.

Τι άλλο πρέπει να γνωρίζουμε για εσένα;

Ότι μου αρέσει να κάνω τους ανθρώπους να νιώθουν άβολα. Πιστεύω ότι όταν κάνεις τον άλλο να νιώσει άβολα, πυροδοτείς μια συζήτηση. Για παράδειγμα, θα μπορούσα να μην εμφανιστώ στην τηλεόραση και να αφήσω μεγάλη μερίδα ανθρώπων να αγνοεί (επειδή έτσι την βολεύει) την ύπαρξη όχι μόνο των drag artists αλλά και των queer ατόμων γενικά. Με το να τους βγάλω όμως από την βολή τους, ξεκινάει μια συζήτηση η οποία δεν ξέρουμε που θα οδηγήσει αλλά τουλάχιστον γίνεται. Το ίδιο συμβαίνει και με την στάση μου απέναντι στα queer άτομα. Γιατί και εμείς βολευόμαστε. Βολευόμαστε στις παρέες μας που μας αποδέχονται, στα μαγαζιά που έχουν φτιαχτεί για εμάς κλπ. Αυτή η βολή όμως είναι επικίνδυνη γιατί έτσι ζούμε σε μια φούσκα και ξεχνάμε πως είναι τα πράγματα έξω από αυτή, μέχρι να σκάσει. Και όταν σκάει είναι αργά. Μου αρέσει να κάνω τους ανθρώπους να νιώθουν άβολα λοιπόν.

https://www.youtube.com/watch?v=WuRSWqyorWw


κεντρική φωτογραφία: Alcestis M. Aktipis/ alcestis.aktipis@gmail.com

Από μικρός ήθελα να γίνω αστροναύτης. Εξάλλου, πάντα θυμάμαι να μου λένε ότι "πετάω στα αστέρια". Λόγω όμως σχετικής υψοφοβίας αποφάσισα να αλλάξω επαγγελματικό προσανατολισμό και να γίνω δημοσιογράφος (απ' το κακό στο χειρότερο), Μπήκα στο Πάντειο (Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων & Πολιτισμού) και λίγους καφέδες αργότερα πήρα το πτυχίο μου. Έκτοτε το επαγγελματικό μου μετερίζι με έχει οδηγήσει στην πόρτα ανθρωπιστικών οργανισμών (Διεθνή Αμνηστία, Έλιξ) αλλά και πολλών έντυπων και διαδικτυακών μέσων (Esquire, Nitro, Protagon, κλπ). Η σχέση μου με το Antivirus ξεκίνησε τυχαία τον Μάρτιο του 2013. Έκτοτε έγινε λατρεία... Είτε εδώ είτε στο περιοδικό, όλο και κάπου θα με πετύχετε. Αν τώρα θέλετε να κάνετε και κάποιο σχόλιο... θα με βρείτε στο vth@avmag.gr. Cu!

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Κατά τη γνώμη μου, η Μαριάνα θα έπρεπε να διαλέξει πιο γνωστά τραγούδια και, θα έλεγα, πιο ξεσηκωτικά, για να προσελκύσει περισσότερες ψήφους. Ήταν που ήταν έξω από τις συνήθειες τους, άκουγαν και καταθλιπτικά τραγούδια, με αποτέλεσμα τα άσχετα αγοροκόριτσα, που γουστάρουν εμφανισιακά (και μόνο) το Μάνο, επειδή υγραίνει τα εσώρουχα τους τις νύχτες, να του δώσουν ένα άνετο 66%. Η Μαριάνα θέλει επειγόντως ένα μάνατζερ.

Comments are closed.