Στο περιοδικό GQ μίλησε ο τραγουδιστής Φάρελ Γουίλιαμς, μιλώντας για τις έμφυλες διακρίσεις της κοινωνίας και για το ποια πρέπει να είναι ουσία της αρρενωπότητας.

“Πιστεύω ότι ο πραγματικός ορισμός της αρρενωπότητας είναι η ουσία του να καταλαβαίνεις και να σέβεσαι ό,τι δεν είναι αρρενωπό. Αν με ρωτήσεις, όταν μιλάμε για αρρενωπότητα η συζήτηση αποκτά φυλετικά χαρακτηριστικά. Γιατί η κυρίαρχη δύναμη σ΄αυτόν τον πλανήτη είναι ο μεγάλος στρέιτ λευκός άνδρας. Και υπάρχει ένα κομμάτι απ΄αυτούς που αισθάνεται την επίδραση των μαύρων. Την επίδραση του φεμινισμού. Την επίδραση του μη δυαδικού σε σχέση με το φύλο”

Ο ίδιος μίλησε και για τον πνευματικό πόλεμο που υπάρχει στις μέρες μας, σχολιάζοντας και το τοξικό περιβάλλον που αντιμετωπίζουν τα τρανς άτομα.

«Τι συμβαίνει σε ένα τρανς άτομο; Τι περνά; Νιώθουν ότι το σώμα τους δεν συνδέεται με το πνεύμα τους. Και σε τι είδους τοξικό περιβάλλον ζούμε που πρέπει να δικαιολογήσουν πώς αισθάνονται; Αυτό πρέπει να είναι απίστευτα παρανοϊκό. Είναι πόλεμος του πνεύματος».

Ενώ δεν θεωρεί τον εαυτό του ακτιβιστή για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ο Γουίλιαμς λέει ότι θεωρεί ότι η νέα αρρενωπότητα είναι σε θέση να «ζει και να αφήνει τους άλλους να ζουν» κάτι που τον έκανε να μετανιώσει για μερικά από τα παλιά του τραγούδια.

«Μερικά από τα παλιά μου τραγούδια, δεν θα τα έγραφα ή δεν θα τα τραγουδούσα σήμερα. Ντρέπομαι για κάποια από αυτά».

Ένα από τα τραγούδια που τον ενοχλεί ιδιαίτερα είναι η συνεργασία του με τον Ρόμπιν Θικ, το, Blurred Lines, επειδή καλλιεργεί μια «σοβινιστική κουλτούρα».

Ο τραγουδιστής και σχεδιαστής μόδας αναφέρθηκε επίσης στη ρευστή όσον αφορά το φύλο γκαρνταρόμπα του.

«Ντρέπομαι να πω ότι ήταν μια αισθητική επιλογή πρώτα. Μου άρεσε κάτι και το φορούσα. Στη συνέχεια, η φιλοσοφία ακολούθησε. Και έχω τα όριά μου. Αλλά πράγματα που γίνονται για γυναίκες και αισθάνομαι ότι θα φαίνονται καλά σε μένα, θα τα φορέσω», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Από μικρός ήθελα να γίνω αστροναύτης. Εξάλλου, πάντα θυμάμαι να μου λένε ότι "πετάω στα αστέρια". Λόγω όμως σχετικής υψοφοβίας αποφάσισα να αλλάξω επαγγελματικό προσανατολισμό και να γίνω δημοσιογράφος (απ' το κακό στο χειρότερο), Μπήκα στο Πάντειο (Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων & Πολιτισμού) και λίγους καφέδες αργότερα πήρα το πτυχίο μου. Έκτοτε το επαγγελματικό μου μετερίζι με έχει οδηγήσει στην πόρτα ανθρωπιστικών οργανισμών (Διεθνή Αμνηστία, Έλιξ) αλλά και πολλών έντυπων και διαδικτυακών μέσων (Esquire, Nitro, Protagon, κλπ). Η σχέση μου με το Antivirus ξεκίνησε τυχαία τον Μάρτιο του 2013. Έκτοτε έγινε λατρεία... Είτε εδώ είτε στο περιοδικό, όλο και κάπου θα με πετύχετε. Αν τώρα θέλετε να κάνετε και κάποιο σχόλιο... θα με βρείτε στο vth@avmag.gr. Cu!