Ο Αντρέι και ο Γεβγένι είναι παντρεμένοι, με δύο υιοθετημένα παιδιά. Σε μια συνέντευξη με τους, αναφέρουν πώς χρειάστηκε να εγκαταλείψουν τη Μόσχα επειδή φοβόντουσαν ότι οι ρωσικές αρχές θα έπαιρναν τα παιδιά τους μακριά.

Όταν ο 12χρονος γιος του Αντρέι παραπονέθηκε για πόνους στο στομάχι τον Ιούνιο, το ασθενοφόρο τον μετέφερε σε ένα από τα καλύτερα νοσοκομεία της Ρωσίας. Ο πόνος δεν ήταν τίποτα, αλλά όσο έμεινε εκεί, το παιδί είπε στο προσωπικό του νοσοκομείου ότι αυτός και ο αδελφός του δεν έχουν μητέρα αλλά δύο πατέρες.

Η αποκάλυψη ότι ο Αντρέι και ο σύντροφός του Γεβγένι μεγαλώνουν τους γιους τους για μια δεκαετία, κινητοποίησαν τις ρωσικές αρχές. Μετά απ΄αυτό, το ζευγάρι έπρεπε να εγκαταλείψει τη χώρα μιας και μπορούσε να βρεθεί στη φυλακή λόγω του νόμου περί «gay προπαγάνδας», αφού τα παιδιά τους μεγάλωναν με δύο gay γονείς. Ο νόμος, ο οποίος καθιστά παράνομη τη προώθηση LGBT+ θεμάτων σε ανήλικους χρησιμοποιήθηκε ως όπλο ενάντια στην LGBTQ κοινότητα στη χώρας, επιτρέποντας κυρώσεις σε ακτιβιστές και δίωξη ατόμων όπως στην περίπτωση του Αντρέι και του Γεβγένι.

Σε μια συνέντευξη με τον Ιβάν Γκολούνοφ, ερευνητή δημοσιογράφο του ανεξάρτητου πρακτορείο ειδήσεων Meduza, το ζευγάρι εξήγησε πως έγινε στόχος των αντι-γκέι νόμων της Ρωσίας. Ο Αντρέι είχε υιοθετήσει τον μεγαλύτερο γιο του, Ντένις, το 2009, και στη συνέχεια τον δεύτερο, τον Γιούρι, δυόμισι χρόνια αργότερα. Ήταν εκείνη την εποχή που παντρεύτηκε με τον Γεβγένι, σε μια τελετή στη Δανία, η οποία αναγνωρίζει τους gay γάμους.

«Δεν ζητήσαμε ποτέ από τα παιδιά μας να κρύψουν τίποτα», δήλωσε ο Αντρέι στο Meduza. «Αυτή ήταν η μας θέση, από την αρχή«. Αλλά η παραδοχή του Γιούρι στο προσωπικό του νοσοκομείου δημιούργησε επιπλοκές. Πριν το παιδί φύγει από το νοσοκομείο, ενημερώσαν τον Αντρέι ότι αυτός και ο γιος του θα έπρεπε να εμφανιστούν στην αστυνομία το επόμενο πρωί για να απαντήσοουν σε κάποιες ερωτήσεις. Οι δυο τους δέχθηκαν να συναντηθούν με έναν ανακριτή και έναν υπάλληλο ανηλίκων υποθέσεων, με τον Αντρέι να επιμένει ότι ο δικηγόρος του θα είναι πρέπει να είναι επίσης παρών.

Πολύ γρήγορα η ιστορία τους έγινε πρώτη είδηση. Κατά τη διάρκειά της συνάντησης, ο Αντρέι δήλωσε ότι ο ανακριτής που χειριζόνταν τον «έλεγχο της προκαταρκτικής έρευνας» συχνά έπρεπε να βγει από το δωμάτιο για να μιλήσει με τους προϊσταμένους του. Σύντομα το τηλέφωνο του Αντρέι άρχισε να δέχεται τηλεφώνηματα από δημοσιογράφους που είχαν μάθει για την κατάσταση.

Ζητήθηκε από το παιδί να υποβληθεί σε εξέταση για να αποκλείστεί το ενδεχόμενο κακοποίησης. Τα αποτελέσματα, όπως του είπαν, δεν θα ήταν έτοιμα μέχρι τα μέσα Ιουλίου, επειδή οι απαιτούμενοι ειδικοί ήταν σε διακοπές. Στο αυτοκίνητο κατά την επιστροφή τους στο σπίτι, ο Αντρέι είδε τα πρώτα άρθρα σχετικά με την περίπτωσή τους, τα οποία ισχυρίστηκαν ότι ένα γκέι ζευγάρι είχε βιάσει ένα παιδί. Την επόμενη μέρα, ο Γεβγένι συναντήθηκε κι αυτός με τον ερευνητή.

Λίγες μέρες αργότερα, ο Ντένις, ο οποίος είναι τώρα 14 ετών, κλήθηκε επίσης για συνέντευξη. Ο δικηγόρος της οικογένειας τους είπε ότι πρέπει να είναι σε επιφυλακή να εγκαταλείψουν τη Ρωσία ανά πάσα μια στιγμή, αφού οι εγκληματολογικές εξετάσεις – ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα – θα ληφθούν ως μέρος μιας υπόθεσης βιασμού. Αυτό σημαίνει ότι τι οι υπηρεσίες προστασίας παιδιών σχεδόν σίγουρα θα προσπαθούσαν να τους πάρουν τα παιδιά τους.

Τα πράγματα χειροτέρεψαν όταν ο διευθυντής του παιδιατρικού νοσοκομείου όπου εξετάστηκε ο Γιούρι, ο οποίος είναι κοντά με τον επικεφαλής του ερευνητικού σώματος και ιδιαίτερα ομοφοβικός αποφάσισε να καταθέσει.

Όταν, λίγες μέρες αργότερα, οι αρχές πρότειναν να μεταφερθεί ο Γιούρι σε κρατικό κέντρο οι δυο γονείς αποφάσισαν ότι ήρθε η ώρα να φύγουν από τη Ρωσία. Και έτσι το έκαναν. Οι ανακριτές όμως τους ζήτησαν να γυρίσουν για ανάκριση, απειλώντας τους ότι θα διωχθούν για τη δολοφονία των παιδιών αν δεν εμφανιστούν.

Στις 15 Ιουλίου, ο ομιλητής του ρωσικού κοινοβουλίου χαρακτήρισε τις παιδοθεσίες από ομόφυλα ζευγάρια ως το «πιθανό τέλος της ανθρωπότητας». Την επόμενη μέρα, η ομοσπονδιακή εξεταστική επιτροπή άνοιξε πόλεμο στον οργανισμό που είχε επιτρέψει στον Αντρέι να υιοθετήσει τα παιδιά του.

 

Από μικρός ήθελα να γίνω αστροναύτης. Εξάλλου, πάντα θυμάμαι να μου λένε ότι "πετάω στα αστέρια". Λόγω όμως σχετικής υψοφοβίας αποφάσισα να αλλάξω επαγγελματικό προσανατολισμό και να γίνω δημοσιογράφος (απ' το κακό στο χειρότερο), Μπήκα στο Πάντειο (Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων & Πολιτισμού) και λίγους καφέδες αργότερα πήρα το πτυχίο μου. Έκτοτε το επαγγελματικό μου μετερίζι με έχει οδηγήσει στην πόρτα ανθρωπιστικών οργανισμών (Διεθνή Αμνηστία, Έλιξ) αλλά και πολλών έντυπων και διαδικτυακών μέσων (Esquire, Nitro, Protagon, κλπ). Η σχέση μου με το Antivirus ξεκίνησε τυχαία τον Μάρτιο του 2013. Έκτοτε έγινε λατρεία... Είτε εδώ είτε στο περιοδικό, όλο και κάπου θα με πετύχετε. Αν τώρα θέλετε να κάνετε και κάποιο σχόλιο... θα με βρείτε στο vth@avmag.gr. Cu!