Αναμφισβήτητα, μια ιστορική φιγούρα του ΛΟΑΤΚΙ+ κινήματος που ξέρει πώς να ερεθίζει τα συντηρητικά αντανακλαστικά αυτής της χώρας. Με το «πολιτικά προσωπικό» της Πάολας Ρεβενιώτη να διεκδικεί αυτή τη φορά μια θέση στο κοινοβουλίο εμείς μιλάμε μαζί της για την επιδίωξή της να γίνει η πρώτη τρανς βουλεύτρια της Ελλάδας.

Γιατί αποφάσισες να κατέβεις υποψήφια με το ΜέΡΑ25;

Καταρχάς, γιατί μου έδειξαν σεβασμό και μου έδωσαν την ελευθερία να είμαι ο εαυτός μου. Με κατέβασαν στην Α΄Αθηνών –  εκεί δηλαδή που ήθελα και εκεί που έχω μια πιθανότητα εκλογής. Επίσης, γιατί διαβάζοντας το πρόγραμμά του, συνειδητοποίησα ότι δεν είχα ουσιαστικές διαφωνίες και μάλιστα θεώρησα προχωρημένα αρκετά απ΄αυτά που αναφέρει.

Είχες δεχθεί πρόταση κι από κάποιο άλλο κόμμα;

Όχι. Αλλά να σου πω ότι, αν μου έλεγε κάποιο άλλο κόμμα – για παράδειγμα το ΣΥΡΙΖΑ – δε θα δεχόμουν. Παρά μόνο αν ήξερα ότι πραγματικά με υπολόγιζε και ότι δε θα ήμουν απλά ένα διακοσμητικό στοιχείο στο ψηφοδέλτιο.

Δε θεωρείς όμως ότι η υποψηφιότητά σου ίσως να εξυπηρετεί και ψηφοθηρικές σκοπιμότητες;

Αν πίστευαν ότι δε θα με ψηφίσουν, δε θα με έβαζαν. Αυτονόητα είναι όλα αυτά, γιατί η πολιτική παίζει με αυτούς τους όρους. Αλλά στη δική μου την περίπτωση, μιλάμε για μια υποψηφιότητα επί ίσοις όροις. Επωφελούμαι κι εγώ.

Υπάρχει όμως και ένας έντονος συμβολισμός στην υποψηφιότητα αυτή.

Φαντάσου να βγω κιόλας. Η είσοδος μιας τρανς στη βουλή. Αυτόματα θα αλλάξει ένα κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, θα συμβεί μια μικρή επανάσταση. Μικρή και βουβή, αλλά και πάλι επανάσταση.

Σε μια παλιότερη συνέντευξή σου δήλωσες ότι έχεις μεγαλώσει με τη δεξιά. Τι εννοούσες μ΄αυτό;

Δεν μπορείς να φανταστείς πόση βιαιότητα έχω φάει από τη δεξιά. Δε μπορείς να φανταστείς πόσο ξύλο τρώγαμε στα αστυνομικά τμήματα. Μόνο αν είσαι ένας πλούσιος gay, σε αποδέχεται η δεξιά. Το βλέπουμε αυτό και με τους βουλευτές της. Έχω μεγαλώσει μέσα σ΄αυτήν την κατάσταση. Σε μια αυταρχική κυβέρνηση που δε σεβόταν το διαφορετικό. Αυτήν την έλλειψη σεβασμού της δεξιάς την είδαμε και πρόσφατα με τα σχόλια για «εξωγήινους» κλπ. Τι εμπιστοσύνη να έχεις σε ανθρώπους που λένε αυτές τις γελοιότητες;

Πιστεύεις ότι υπάρχει ο κίνδυνος να επαναληφθούν περιστατικά σαν κι αυτά που έχεις ζήσει;

Φυσικά. Μιλάμε για επικίνδυνες αντιλήψεις και όχι απλά για μια διαφορετική πολιτική ιδεολογία. Αντιλήψεις που προέρχονται από την εκκλησία και από το «πατρίς – θρησκεία – οικογένεια» . Δυστυχώς, τα ανθρώπινα δικαιώματα δε σημαίνουν το ίδιο για όλους.

Γι’ αυτό είναι σημαντικό να υπάρχουν ανοιχτά ΛΟΑΤΚΙ+ υποψηφιότητες.

Ναι, αρκεί να είναι σε θέση να αντιλαμβάνονται και τα ζητήματα των άλλων κοινωνικών ομάδων που καταπιέζονται. Δε γίνεται για παράδειγμα να είσαι ΛΟΑΤΚΙ+ και να υποστηρίζεις τα δικαιώματά σου, αλλά να είσαι κατά των μεταναστών!

Η Πάολα Ρεβενιώτη κατεβαίνει υποψήφια με το ΜέΡΑ25

Πιστεύεις ότι τα άτομα που θα σε υποστηρίξουν θα είναι κυρίως ΛΟΑΤΚΙ+;

Όχι μόνο. Θεωρώ πως είμαι αποδεκτή και σε έναν κόσμο που δεν είναι ΛΟΑΤΚΙ+. Δεν είμαι και μια τυχαία τρανς. Έχω και πορεία ζωής τόσα χρόνια, έχω και μια αριστερή φιλοσοφία, έχω μεγαλώσει και μέσα σε κινήματα, ενώ συνεχίζω ακόμη να κάνω πράγματα. Ο κόσμος γνωρίζει τις δραστηριότητές μου και τη δράση μου σε άλλους κοινωνικούς αγώνες.

Θεωρείς όμως σημαντική τη στήριξη των ανοιχτά ΛΟΑΤΚΙ+ υποψηφιοτήτων από τη ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα; 

Ναι, αλλά με κάποιες προϋποθέσεις. Αν αυτή η υποψηφιότητα αναφέρεται απλά σε ένα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομο με γραβατούλα, το οποίο δεν έχει καμία διαφορά από όλη τη μικροαστική ηθική της οικογένειας και που θέλει να φτιάξει άλλη μια μικροαστική ΛΟΑΤΚΙ+ κοινωνία, τότε όχι. Πρέπει να κοιτάμε σφαιρικά ένα άτομο. Το να είσαι ΛΟΑΤΚΙ+ στην Ελλάδα πρέπει να σημαίνει ότι είσαι και σε θέση να αντιληφθείς τη διάκριση που βιώνει ένας φτωχός, ή ένας άνθρωπος με λιγότερα προνόμια. Πρέπει να ρίξουμε μια ματιά στο σύνολο των ταυτοτήτων. Στη διαθεματικότητα.

Έχεις σκεφτεί τι θα αντιμετωπίσεις σε περίπτωση που εκλεγείς; Υπάρχει κάτι που σε φοβίζει; 

Εάν φοβόμουν δε θα ήμουν η Πάολα Ρεβενιώτη. Πάντα ύψωνα το ανάστημα μου όσο δύσκολες κι αν ήταν οι καταστάσεις. Δε φοβήθηκα ποτέ στη ζωή μου και πέρασα υπέροχα. Δε σκοπεύω να αρχίσω να φοβάμαι τώρα.

Δυστυχώς, πολλές φορές έχουμε δει τη βουλή να γίνεται χώρος αναπαραγωγής τρανσφοβικών και ομοφοβικών σχολίων. Πώς σκοπεύεις να διαχειριστείς τέτοιες καταστάσεις;

Θα είμαι αμείλικτη. Θα φωνάζω να έρθει ο εισαγγελέας να τους μαζέψει. Με ποιο δικαίωμα τους αφήνουν μέσα στη βουλή να κάνουν κηρύγματα μίσους; Υπάρχει αντιρατσιστικός νόμος. Είσαι βουλευτής; Μητροπολίτης; Δεν έχει σημασία. Να εφαρμοστεί ο νόμος.

 

Με ποια θέματα σκοπεύεις να καταπιαστείς;

Φυσικά, ο πολιτικός γάμος και η παιδοθεσία είναι κάποια απ΄αυτά τα θέματα. Αλλά και με πιο πρακτικά, όπως η δημιουργία ενός χώρου για τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα που έχουν ταλαιπωρηθεί απ΄αυτή τη ζωή κι έχουν φύγει από τις οικογένειές τους. Για ΛΟΑΤΚΙ+ που δεν τα βγάζουν πέρα μόνα τους στο δρόμο. Παράλληλα, να βρεθούν τρόποι να ενισχυθούν και οικονομικά. Επίσης, με προγράμματα στα σχολεία για θέματα σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης, ταυτοτήτων φύλου και ρατσισμού. Και τέλος, να σταματήσουμε τις παρεμβάσεις της εκκλησίας σε θέματα της πολιτείας.

Πώς κρίνεις την ελληνική κοινωνία του 2019 σε σχέση με τα ανθρώπινα δικαιώματα;

Η ελληνική κοινωνία έχει προχωρήσει σημαντικά, αλλά έχουμε πάρα πολλή δουλειά ακόμα.

Η Πάολα Ρεβενιώτη πώς αυτοπροσδιορίζεται πολιτικά;

Ως υπερασπίστρια των μην προνομιούχων. Δε μπορώ να είμαι ποτέ με τον ισχυρό.

Τι θες να μας πει στο τέλος;

Να σκεφτείτε το πόσο σημαντική θα είναι η παρουσία μου στον δημόσιο πολιτικό λόγο αυτής της χώρας.

 

Από μικρός ήθελα να γίνω αστροναύτης. Εξάλλου, πάντα θυμάμαι να μου λένε ότι "πετάω στα αστέρια". Λόγω όμως σχετικής υψοφοβίας αποφάσισα να αλλάξω επαγγελματικό προσανατολισμό και να γίνω δημοσιογράφος (απ' το κακό στο χειρότερο), Μπήκα στο Πάντειο (Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων & Πολιτισμού) και λίγους καφέδες αργότερα πήρα το πτυχίο μου. Έκτοτε το επαγγελματικό μου μετερίζι με έχει οδηγήσει στην πόρτα ανθρωπιστικών οργανισμών (Διεθνή Αμνηστία, Έλιξ) αλλά και πολλών έντυπων και διαδικτυακών μέσων (Esquire, Nitro, Protagon, κλπ). Η σχέση μου με το Antivirus ξεκίνησε τυχαία τον Μάρτιο του 2013. Έκτοτε έγινε λατρεία... Είτε εδώ είτε στο περιοδικό, όλο και κάπου θα με πετύχετε. Αν τώρα θέλετε να κάνετε και κάποιο σχόλιο... θα με βρείτε στο vth@avmag.gr. Cu!

2 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Η γνωστή κακή και αυταρχική δεξιά
    Που μάλιστα η κυρία Ρεβενιωτη η οποία είναι κατά του μίσους εξαπέλυσε έναν ωχετο εναντίον όσον γκει σκοπεύουν να ψηφίσουν νέα δημοκρατία να πάθουν αιμορροΐδες…η κακή δεξιά την οποία επιλέγουν τόσοι και τόσοι ανοικτά ομοφυλόφιλοι στο εξωτερικό για να πολιτευτούν και η καλή αριστερά που τους αποδέχεται όλους και που ψήφισε το σύμφωνο συμβίωσης όχι για να κερδίσει ψηφαλακια και κερδοσκοπικά αλλά γιατί νοιάζεται πραγματικά για τη γκει κοινότητα…και που έκανε ένα καλό αλλά προκάλεσε και 100 κακά μαζί στον τόπο αυτό…όχι προτιμώ να κολλήσω HIV παρά να ψηφίσω αριστερά και ειδικά τον ανεκδιήγητο και καταστροφικό Βαρουφάκη
    Αααα και αν διαγράψετε και δεν δημοσιοποιήσετε το σχόλιο μου όπως έχετε κάνει και στο παρελθόν απλά θα αποδειχτεί ποσό δίκιο έχω σε όλα αυτά που γραφω…αλλά ξεχασα μόνο η κακή δεξιά τα κάνει αυτά…η καλή αριστερά αποδέχεται ελεύθερα όλες τις φωνές…

    • Φίλε, κοροϊδεύεις τον εαυτό σου. Δεν υπάρχει κοινωνικά φιλελεύθερη δεξιά στην Ελλάδα, όπως ας πούμε δεν υπάρχουν και πράσινοι. Δεν ξέρω τι ζόρι τραβάς με το Βαρουφάκη κι ενδεχομένως καλά κάνεις, αλλά η δεξιά είναι όπως είπες κακή και αυταρχική. Πάντα ήταν, τουλάχιστον για τους αδύναμους. Για άλλη μια φορά, φυσικά με τη συνδρομή μιας αποτυχημένης με ιδεολογικούς όρους αριστεράς, ταΐζει εθνικισμό και και οικονομική εξυγίανση, για να αρπάξει την κουτάλα και να δώσει πίσω στο κατεστημένο αυτά τα ελάχιστα που πέρασαν με την απερχόμενη κυβέρνηση. Μακάρι να είναι διαφορετικά τα πράγματα, αλλά πολύ φοβάμαι ότι είναι εντελώς απίθανο.

Comments are closed.