Πολλές εκλογές μαζεύτηκαν τελευταία και είπαμε να αναμοχλεύσουμε τις όποιες πολιτικές (μας) ταυτότητες είχαμε κρυμμένες στη ντουλάπα και να τις καταβάσουμε με τα καλοκαιρινά.

Οι δεξιοί θυμήθηκαν ότι είναι δεξιοί, οι αριστεροί ότι είναι αριστεροί και οι φασίστες θυμήθηκαν απλά τον Βελόπουλο.

Μέσα σ΄αυτούς τους ψηφοφόρους και εμείς οι ΛΟΑΤΚΙ+, που είπαμε να αναζητούσαμε τους σχηματισμούς που υποστηρίζουν τα δικαιώματά μας.

Τον τελευταίο καιρό ακούω πολλούς να τα βάζουν με τα ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμα (σ.σ. τ΄ανοιχτά) που χρησιμοποιούν της ταυτότητα τους αυτή ως βασικό κριτήριο επιλογής ή καλύτερα εκλογής.

«Δεν είστε μόνο gay, λεσβίες, τρανς ή ό,τι…» θυμάμαι να μου λέει χαρακτηριστικά ένας γνωστός σε μια πρόσφατη συζήτηση που είχαμε για τα πολιτικά. «Είστε πολλά περισσότερα και κυρίως πολίτες αυτής της χώρας και με βάση τον συμφέρον της πρέπει να ψηφίζετε».

Όσο και να ήθελα να τον συγχαρώ για την κατονόηση του πόσο διαθεματική είναι η ανθρώπινη ταυτότητα, δεν σας κρύβω πως έγινα έξαλλος μ΄αυτό το «δεν είστε μόνο gay…». Όχι, γιατί μπορεί να υπήρχε κάποια δόση εμπαιγμού κατά την εκφορά του αλλά γιατί ήταν πέρα ως πέρα άδικο και υποκριτικό.

Μια ζωή εμείς οι ΛΟΑΤ+ πέφτουμε θύματα διάκρισης απ΄αυτή τη χώρα που «καλούμαστε να ψηφίσουμε για τον συμφέρον της», λόγω της ταυτότητας μας. Δεν μπορώ να παντρευτώ γιατί είμαι gay, δεν μπορώ να τεκνοθετήσω γιατί είμαι gay, δεν μπορώ να κυκλοφορήσω παντού ανενόχλητος γιατί είμαι gay. Μια ζωή το μόνο που κάνει η ελληνική κοινωνία είναι να μου θυμίζει ότι δεν μπορώ να είμαι ίσος γιατί είμαι gay. Και τώρα που ήρθε η ώρα να ψηφίσω πρέπει με κάποιον μαγικό τρόπο να το ξεχάσω; Βρε, πάτε καλά;

Πρέπει να καταλάβετε ότι πριν από πολίτες είμαστε gay, λεσβίες, τρανς ή ό,τι άλλο, δηλαδή άνθρωποι. Και έχουμε δικαιώματα. Και τα στερούμαστε.

Προφανώς και θα ψηφίσουμε βάσει αυτών. Γι΄αυτό πριν ζητήσετε με την ψήφο μας να στηρίξουμε το κοινό συμφέρον φροντίστε να το έχετε κάνει εσείς με τη δική σας.

Από μικρός ήθελα να γίνω αστροναύτης. Εξάλλου, πάντα θυμάμαι να μου λένε ότι "πετάω στα αστέρια". Λόγω όμως σχετικής υψοφοβίας αποφάσισα να αλλάξω επαγγελματικό προσανατολισμό και να γίνω δημοσιογράφος (απ' το κακό στο χειρότερο), Μπήκα στο Πάντειο (Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων & Πολιτισμού) και λίγους καφέδες αργότερα πήρα το πτυχίο μου. Έκτοτε το επαγγελματικό μου μετερίζι με έχει οδηγήσει στην πόρτα ανθρωπιστικών οργανισμών (Διεθνή Αμνηστία, Έλιξ) αλλά και πολλών έντυπων και διαδικτυακών μέσων (Esquire, Nitro, Protagon, κλπ). Η σχέση μου με το Antivirus ξεκίνησε τυχαία τον Μάρτιο του 2013. Έκτοτε έγινε λατρεία... Είτε εδώ είτε στο περιοδικό, όλο και κάπου θα με πετύχετε. Αν τώρα θέλετε να κάνετε και κάποιο σχόλιο... θα με βρείτε στο vth@avmag.gr. Cu!