Στη σύγχρονη ελληνική μουσική σκηνή η εμφάνιση νέων καλλιτεχνών που έχουν πράγματι κάτι να προτείνουν είναι γεγονός που λαμβάνει εκτάσεις φαινομένου. Και η δυσκολία έγκειται σε αυτό το «πράγματι». Ο Θοδωρής Βουτσικάκης ανήκει επάξια σε αυτή την κατηγορία και το αποδεικνύει με κάθε επιλογή του. Με ονειρεμένες συνεργασίες στις αποσκευές του και τη Λίνα Νικολακοπούλου να στέκεται στο πλάι του με την παράσταση «Πέτα στα όνειρά σου», προσγειώνεται στη σκηνή του Κήπου του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, το Σάββατο, 22 Σεπτεμβρίου και κλείνει το συναυλιακό του καλοκαίρι στον πιο μελωδικό κήπο της πόλης.

Η παράστασή σας έχει τον τίτλο «Πέτα στα όνειρά σου». Εσείς κατατάσσετε τον εαυτό σας στους ονειροπόλους ή στους ρεαλιστές;

Στους ονειροπόλους ρεαλιστές. Είμαι προσγειωμένος άνθρωπος, αλλά δεν ξεχνώ να ονειρεύομαι και όσα ονειρεύομαι δεν τα προδίδω.

Σε αυτή την παράσταση, με την οποία ταξιδέψατε την Ελλάδα και στις 22 Σεπτεμβρίου θα βρεθείτε και στον Κήπο του Μεγάρου Μουσικής, συναντιέστε με τη Λίνα Νικολακοπούλου. Πώς ορίζεται επί σκηνής αυτή η συνάντηση;

Σε αυτή την συνάντηση η Λίνα Νικολακοπούλου επιμελήθηκε ένα ανθολόγιο αγαπημένων τραγουδιών της, μαζί με κάποια από τα καινούργια που ετοιμάζουμε, για να συντροφεύσει το καλοκαιρινό μας ταξίδι ανά την Ελλάδα. Τραγούδια – σταθμοί που είχα στη καρδιά μου και η Λίνα διάλεξε για την φωνή μου αλλά και το ιδιαίτερο μουσικό μας σχήμα. Δεν λείπει η κοινή μας στιγμή επί σκηνής που κάθε φορά με συγκινεί. Στον Κήπο του Μεγάρου η συνάντηση εμπλουτίζεται με την εμβληματική φωνή της Μαρίας Φαραντούρη.

Μιλήστε μας για την σχέση σας με την κ. Νικολακοπούλου, είναι καρμικός αυτός ο σύνδεσμος που έχετε;

Καρμικός η όχι δεν ξέρω, είναι σίγουρα σύνδεσμος αγάπης. Είναι τρομερό πάντως το πως ένας άνθρωπος μπαίνει στη ζωή σου και επιβεβαιώνει το συναίσθημα που είχες πριν καν τον συναντήσεις.

Ποιο είναι το πνευματικό σημείο σύζευξής σας; 

Νομίζω πως κοιτάμε την ζωή από την ίδια πλευρά του μπαλκονιού. Και αυτό εκτός από γονιδιακό είναι και επιλογή. Ο τρόπος που η Λίνα εξηγεί την ζωή μου ταιριάζει.

Τι σημαίνει για εσάς καλλιτεχνικό πρότυπο; Είναι εύκολο ένας νέος τραγουδιστής να χρησιμοποιεί τα πρότυπά του ευεργετικά και όχι μιμητικά;

Για μένα πρότυπο είναι να θαυμάζεις, να εκτιμάς και να εμπνέεσαι. Η μίμηση είναι μια λάθος ερμηνεία του προτύπου. Όταν μιμείσαι, δεν αποδέχεσαι το ποιος είσαι και τι μπορείς να προσφέρεις. Ο καθένας όμως μπορεί να αξιολογήσει μόνο για τον εαυτό του κατά πόσο είναι εύκολη ή δύσκολη η αποφυγή της μίμησης.

φωτογραφία: Νικηφόρος Βιδάλης

Έχετε συνεργαστεί με πολύ σημαντικούς καλλιτέχνες. Πόσο άλλαξε ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζετε την καλλιτεχνική σας πορεία μέσα από τη συναναστροφή σας με τους ανθρώπους αυτούς;

Μέσα από τη συνεργασία μου με σημαντικούς καλλιτέχνες διδάχθηκα και εμπνεύστηκα. Άρχισα να δίνω περισσότερη σημασία στις λεπτομέρειες. Στις λεπτομέρειες που επιβεβαιώνουν την ανθρώπινη διάσταση της μουσικής. Αισθάνομαι ότι χτίζω πλέον τις ερμηνείες μου σε μια πιο στέρεη βάση αναζητώντας ταυτόχρονα νέους ορίζοντες.

Τι αντλείτε από την τέχνη σας;

Ελευθερία.

Και τι θα θέλατε να προσφέρετε εσείς σε εκείνη;

Την αλήθεια.

Τι άποψη έχετε για την στάση που κρατά ο Αμβρόσιος; Ποια είναι η γνώμη σας σχετικά με την άποψη που έχει διατυπώσει για τα άτομα της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας;

Νομίζω ότι το ποιοι είμαστε ορίζεται από το τι πήραμε και τι μας έλειψε στη ζωή μας. Δεν ξέρω τι είναι αυτό που οδηγεί έναν άνθρωπο να εκφράζει και να πρεσβεύει τέτοιου είδους αντιλήψεις. Όταν μιλάμε ειδικά για «εκπρόσωπο» μιας οποιασδήποτε θρησκείας μου φαίνεται το λιγότερο ύποπτο. Προσωπικά, ανάλογες εξατομικευμένες τοποθετήσεις δεν τις λαμβάνω υπόψιν.

Τι πιστεύετε για το «coming out» των LGBTQI ατόμων;  

Ζούμε σε μια κοινωνία, σε συνδυασμό με την εποχή, που συμπεριφέρεται καταπιεστικά. Ειδικά η γενιά μας αισθάνομαι ότι δέχεται πιέσεις από πολλές πλευρές. Είναι σημαντικό ο καθένας να μην χάσει την επαφή με τον εαυτό του αλλά να βρει και παραγωγικούς τρόπους έκφρασης. Νομίζω ότι καθένας πρέπει να επιλέγει συνειδητά τον χρόνο και τον τρόπο της εξωστρέφειας του. Σεβασμός και εκτίμηση πρέπει να υπάρχει από και προς όλες τις πλευρές. Δεν πιστεύω ότι όλο αυτό γίνεται εύκολα και χωρίς κόστος. Αλλά αυτό το κόστος είναι που μας πηγαίνει παρακάτω.

Μπορεί η τέχνη να ανοίξει τα κλειστά παράθυρα του μυαλού; Μπορεί, για παράδειγμα, να δώσει τη δύναμη σε ένα LGBTQI άτομο να ενταχθεί χωρίς συστολή στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο;

Πιστεύω πως ναι. Η τέχνη μπορεί να ανοίξει όλα τα κλειστά παράθυρα. Μπορεί να σε βοηθήσει να καταπολεμήσεις ανασφάλειες, προκαταλήψεις και φόβους. Θέληση να υπάρχει. Είναι ένας ύψιστος τρόπος έκφρασης. Ένας τρόπος να ανακαλύψουμε και να φωτίσουμε τα σκοτεινά μας δωμάτια.

Μπορείτε να μοιραστείτε μαζί μας ένα γεγονός κατά το οποίο νιώσατε πως η μουσική σας «έσωσε»;

Η μουσική «μου» ξέρω σίγουρα ότι έσωσε εμένα και τους πιθανούς πελάτες μου από το να δίνω το παρόν στα δικαστικά έδρανα!

Μια ευχή για το μέλλον;

Να αγαπάμε και να αγαπιόμαστε.


Συνέντευξη: Βίκυ Αναγνωστοπούλου
Φωτογραφίες: Νικηφόρος Βιδάλης