Αν υπάρχει κάτι που αξίζει να επισημάνουμε από τα αποτελέσματα των χθεσινών εκλογών είναι εκείνο το 13,3% της νεολαίας, που ψήφισε τη Χρυσή Αυγή.

Η τρίτη επιλογή για άτομα ηλικίας 17 – 24 ετών είναι μια εγκληματική οργάνωση που δολοφονεί τον κοσμάκη και κηρύττει τον φόβο, το μίσος και τη μισαλλοδοξία.

Όσο τρομακτικό κι αν είναι όμως αυτό το ποσοστό δεν παύει να είναι εντελώς αναμενόμενο.

Στα δικά μου νεανικά χρόνια η λέξη φασισμός ήταν συνώνυμη του μίσους. Οι φασίστες θεωρούνταν εγκληματίες και οι απόψεις τους κοινωνικά κατακριτέες που καμία σχέση δεν είχαν με την κεντρική πολιτική σκηνή.

Για τη σημερινή όμως γενιά κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Ο φασισμός εκλαμβάνεται απλά ως μια (ακραία) πολιτική πράξη ή ακόμη χειρότερα και ως πράξη αντίδρασης σε ένα κατεστημένο.

Όταν εντελώς ηλίθια τα τελευταία χρόνια αρκετοί από εσάς ψηφίζατε τη Χρυσή Αυγή – έχοντας την ψευδαίσθηση ότι κάνετε αντάρτικο – για να μπουν στη βουλή για να τα σπάσουν ή για να εκφράσετε την έντονη δυσαρέσκειά σας απέναντι στο πολιτικό σύστημα της χώρας κι όταν γελούσατε με τα «σκάσε» στη βουλή, τους τραμπουκισμούς και τα χαστούκια στις εκπομπές, την ίδια στιγμή εκπαιδεύατε και τα παιδιά σας. Τους μαθαίνατε πώς να συνηγορούν υπέρ μιας εγκληματικής οργάνωσης και πως να αναγνωρίζουν τη συμπεριφορά αυτή ως αντίδραση.

Και η αντίδραση ήταν ανέκαθεν όπλο των νέων.

Τώρα λοιπόν που ήρθε η στιγμή να ψηφίσουν, βλέπουμε να μετουσιώνουν αυτή την (λανθασμένη) αντίδραση σε πολιτική πράξη. Πείτε μου όμως ποιος φταίει γι΄αυτό;

Όταν όλη η Ευρώπη ανησυχεί για τον φασισμό που γιγαντώνεται, η Ελλάδα συσπειρώνεται με τους εκφραστές του για να μη χάσει την αποκλειστικότητα ενός ονόματος. Οι φασίστες αναγνωρίζονται ως πατριώτες και αναδεικνύονται ως πρότυπα για τη νέα γενιά. Πείτε μου όμως ποιος φταίει γι΄αυτό;

Και μετά απ΄όλα αυτά έρχονται κι οι εθνικές εκλογές κι αυτό το 13,3% θα κληθεί να ξαναψηφίσει.

Πείτε μου, τώρα, γιατί φοβάμαι τόσο;

Από μικρός ήθελα να γίνω αστροναύτης. Εξάλλου, πάντα θυμάμαι να μου λένε ότι "πετάω στα αστέρια". Λόγω όμως σχετικής υψοφοβίας αποφάσισα να αλλάξω επαγγελματικό προσανατολισμό και να γίνω δημοσιογράφος (απ' το κακό στο χειρότερο), Μπήκα στο Πάντειο (Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων & Πολιτισμού) και λίγους καφέδες αργότερα πήρα το πτυχίο μου. Έκτοτε το επαγγελματικό μου μετερίζι με έχει οδηγήσει στην πόρτα ανθρωπιστικών οργανισμών (Διεθνή Αμνηστία, Έλιξ) αλλά και πολλών έντυπων και διαδικτυακών μέσων (Esquire, Nitro, Protagon, κλπ). Η σχέση μου με το Antivirus ξεκίνησε τυχαία τον Μάρτιο του 2013. Έκτοτε έγινε λατρεία... Είτε εδώ είτε στο περιοδικό, όλο και κάπου θα με πετύχετε. Αν τώρα θέλετε να κάνετε και κάποιο σχόλιο... θα με βρείτε στο vth@avmag.gr. Cu!

2 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Ποτε επιτελους θα μαθουμε να διαχωριζουμε τις εννοιες »φασισμος» »ναζισμος» »εθνικισμος» και »ακροδεξια»…Ολα αυτα ΔΕΝ ειναι το ιδιο πραγμαΦτασαμε σε ενα σημειο να ντρεπομαστε που ειμαστε πατριωτες που κραταμε μια ελληνικη σημαια υποτον φοβο μην μας πουν φασιστες…Α και εννοειται οτι εκεινοι που δυσανασχετουν που δψσαμε ενα »απλο ονομα» και μια ολοκληρη ιστορια σε ενα αλλο κρατος ειμαστε βεβαιως φασιστες και ακροδεξιοι…Μαθε φιλτατε να διαχωριζεις τις εννοιες και μετα κανε μαθημα πολιτικης ορθοτητας…

    • Και το <> εγινε <> αλλα δεν βλεπω να γινεται και καμια συζητηση οπως λες <>.
      Ξεχασες και την καταπιεση των < > στην Ελλαδα για να δεσει το γλυκο..

Comments are closed.