Η Βίκυ Καρατζόγλου σε μία κουβέντα πιο ευθεία και από αυτή που ορίζουν δυο σημεία που ενώνουν μια γραμμή. Ειλικρινής και αξιοθαύμαστη τόσο στο ρόλο της καλλιτέχνιδας όσο και στο ρόλο της μητέρας και θα διαβάσετε παρακάτω το γιατί. Θα την ακούσουμε την Παρασκευή στο Σταυρό του Νότου σε μία παράσταση που απλώς είναι ο εαυτό της. Μην τη χάσετε!

Η Ελεάνα Βραχάλη και ο Γιώργος Σαμπάνης σου έγραψαν ένα πολύ ιδιαίτερο τραγούδι το «Γιατί». Το τραγούδι μιλάει για την αληθινή αγάπη που δεν πρέπει να κοιτάει φύλα, επαγγέλματα και κοινωνικές τάξεις. Πώς και επέλεξες αυτό το τραγούδι;

Είχα τη τύχη να γράψουν για εμένα αυτό το τραγούδι η Ελεάνα Βραχάλη και ο Γιώργος Σαμπάνης. Ήμασταν στο στούντιο, ο Γιώργος πήρε την κιθάρα και μέσα σε 5 λεπτά το είχε γράψει. Σκεφτόταν τη φωνή μου και έγραψε το τραγούδι. Ήταν μαγικό το πώς συνέβη. Μπήκα στο στούντιο αμέσως και έκανα ένα ντέμο και ήρθε και ταίριαξε τόσο πολύ που δεν χρειάστηκε να το ξαναγράψω. Το τραγούδησα μία φορά και ήταν τόσο ωραίο που το κρατήσαμε, αυτό ήταν βγήκε μια και έξω. Ήταν ένα κομμάτι που από την πρώτη στιγμή ένιωσα ότι ήταν για εμένα.  Ο στίχος και η μουσική μιλάει για την αγάπη που όπως φαίνεται και στο βίντεο κλιπ, αφορά στην αγάπη μεταξύ δυο γυναικών. Θα μπορούσε να είναι η αγάπη μεταξύ δυο αντρών ή ενός άντρα και μίας γυναίκας, δεν έχει σημασία. Εκεί που πρέπει να εστιάσουμε είναι ότι μιλάει για την αγάπη μεταξύ δυο ανθρώπων, η οποία εξελίσσεται, αλλάζει, προχωράει και έτσι πορεύεται μέσα στα χρόνια. Όπως είπε και η Ελεάνα ο καθένας μπορεί σ’ αυτό το τραγούδι να ακουμπήσει τα δικά του «γιατί» και να λυτρωθεί. Μπορεί να έχει να κάνει με μία φιλία, με μία ερωτική σχέση, με οποιαδήποτε σχέση που έχει μέσα της αγάπη. Και η αγάπη δεν γνωρίζει διακρίσεις.

Επιλέγεις στην ουσία μέσα από την τέχνη σου να μιλήσεις και να υποστηρίξεις ανοιχτά την lgbtqi κοινότητα;

Βέβαια στηρίζω ανοιχτά την αγάπη που δεν έχει ταμπέλες. Μεγαλώνω ένα παιδί και έχω ξεκάθαρη θέση απέναντι σ΄αυτό. Στην Κατερίνα μιλάω πάντα ανοιχτά. Θέλω να είναι ελεύθερη, να αγαπήσει το άτομο που επιθυμεί και λαχταρά η καρδιά της. Ας πούμε μου έχει πει ότι όταν μεγαλώσει θα παντρευτεί το Παναγιώτη ή τη Δανάη. Εγώ εύχομαι να βρει έναν άνθρωπο που θα είναι ευτυχισμένη μαζί του. Όταν ήταν πέντε χρονών πήγαμε στο πρώτο pride. H Κατερίνα ποτέ δεν μου έδειξε κάποιον στο δρόμο σχολιάζοντας ότι είναι διαφορετικός. Ξέρει ότι όλοι οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί μεταξύ τους και αυτό είναι υπέροχο και όχι άξιο σχολιασμού. Τα παιδιά έτσι είναι από τη φύση τους. Δεν σχολιάζουν αν το άλλο παιδάκι είναι κοντό ή παχουλό ή ψηλό. Αυτό συμβαίνει από το «σπίτι» και από τη διαπαιδαγώγηση που λαμβάνουν. Με το που αρχίζουν οι γονείς, οι δάσκαλοι και η κοινωνία και βάζουν ταμπέλες, τα παιδάκια αρχίζουν αμέσως και κρίνουν. Και εκεί είναι που συμβαίνει το λάθος και το διαφορετικό γι αυτά γίνεται ένα θέμα, ενώ δεν θα έπρεπε να είναι καν θέμα συζήτησης.

Έχετε συζητήσει με την Κατερίνα πώς μπορούν δυο άτομα του ίδιου φύλου να έχουν οικογένεια και παιδί;

Καταρχάς είναι πολύ απλό. Είναι μαζί δυο άνθρωποι γιατί αγαπιούνται. Έχω φίλους που είναι του ίδιου φύλου και έχουν παιδιά. Η αλήθεια είναι ότι στην Ελλάδα η κατάσταση είναι δύσκολη, δεν είναι μια χώρα που το έχει δεχτεί. Βέβαια πιστεύω ότι όταν τα παιδιά παίρνουν πραγματική αγάπη και υποστήριξη δεν θα αντιμετωπίσουν τραυματικά το προβληματικό κομμάτι της κοινωνίας σε σχέση μ’αυτό. Θέλει δουλειά όμως η κοινωνία μας σ’ αυτό το κομμάτι, είναι πολύ πίσω ακόμα δυστυχώς.

Η δική σου άποψη σχετικά με την τεκνοθεσία από δυο άτομα του ίδιου φύλου ποια είναι;

Είναι άλλο πράγμα η γονιμοποίηση και άλλο πράγμα το μεγάλωμα και η ανατροφή ενός παιδιού. Δεν σημαίνει ότι επειδή ένας άντρας και μια γυναίκα μπορεί πάνω στο σεξ να πιάσουν ένα παιδί, ότι είναι ικανοί και άξιοι να το μεγαλώσουν. Αυτό που έχει σημασία είναι να αναθρέψεις ένα παιδί με αγάπη, αυτή είναι η βασική προϋπόθεση και όχι ο συνδυασμός των φύλων που ανήκουν οι άνθρωποι που απαρτίζουν το ζευγάρι.

Ποιο είναι το χειρότερο ομοφοβικό σχόλιο που μπορεί να έχεις ακούσει;

Το χειρότερο είναι το πιο απλό που έχω ακούσει, αλλά ήταν για έναν φίλο μου. Χωρίς να ξέρουν ότι είχα φιλιά με τον συγκεκριμένο άνθρωπο και είπε ότι αυτός είναι πούστης. Δεν είναι τόσο η λέξη, όσο ο τρόπος που ειπώθηκε. Στον τρόπο κρύβεται όλη η κακή πρόθεση και η εμπάθεια που περιέχει τον κομπλεξισμό. Αυτό οφείλεται στον τρόπο που μεγάλωσε ο καθένας, στην διαπαιδαγώγηση και στην παιδεία που έχει λάβει. Μεγαλώσαμε βλέποντας ελληνικές ταινίες που γελάγαμε γιατί ο Νίκος Ρίζος ήταν κοντός, η Γεωργία Βασιλειάδου ήταν άσχημη και η κυρία Τούμπου χοντρή. Το χιούμορ και η σκηνοθεσία ολόκληρης εποχής ταινιών στηρίχτηκαν στην διαφορετική εξωτερική εμφάνιση. Έτσι μεγαλώσαμε μέσα στο ρατσισμό ο οποίος βρίσκεται συνεχώς δίπλα μας. Οπότε η μόνη λύση είναι η παιδεία από μικρή ηλικία και η σωστή διαπαιδαγώγηση, για ένα κόσμο με περισσότερη αγάπη και πιο ελεύθερους ανθρώπους.

Τι άποψη έχεις για τη ρητορική μίσους που έχει εξαπολύσει ο Αμβρόσιος για την lgbtq κοινότητα και πώς σου φαίνεται η απόφαση του δικαστηρίου να τον καταδικάσει γι’ αυτές του τις ενέργειες;

Είμαι πολύ χαρούμενη που υπήρξε αυτή η δικαίωση. Δεν μπορώ να διανοηθώ καν ότι υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι με τέτοια ανόητα κολλήματα που μπορούν να μιλούν και να επηρεάζουν έτσι τον κόσμο. Πιστεύω ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι η αιτία που ο κόσμος δεν πηγαίνει στην εκκλησία και απομακρύνεται από αυτήν.

Αν για κάποιο λόγο καθόσασταν σε ένα καναπέ δίπλα διπλά, τι θα του έλεγες;

Αχ δεν θέλεις να ξέρεις, μη με βλέπεις έτσι γλυκιά μπορώ να γίνω πολύ αθυρόστομη. Δεν αντέχω το ρατσισμό, είναι το χειρότερο που συμβαίνει στην κοινωνία μας και την καταστρέφει. Πιστεύω ότι θα του έλεγα: «Νιώθω μεγάλη ντροπή εκ μέρους σου, αι-σιχτίρ πια!» Αν και πιστεύω ότι μάλλον δεν θα καθόμουν για κανένα λόγο δίπλα σε έναν τέτοιο άνθρωπο.

Είσαι τώρα στο Σταυρό του Νότου για τρεις Παρασκευές 5-12 & 19 Απριλίου. Το live έχει κάποια συγκεκριμένη θεματολογία;

Όχι καμία θεματολογία, θα πω τα τραγούδια που θέλω και γουστάρω να πω μαζί με τα δικά μου. Επίσης θα έχω τη χαρά να έχω τη βοήθεια δυο πολύ καλών φίλων, της Μαργαρίτας Μυτιληναίου στην επιμέλεια του προγράμματος και του Κωνσταντίνου Ασπιώτη στη σκηνοθεσία. Θα έρθουν και φίλοι πολλοί και είναι όλοι ευπρόσδεκτοι να έρθουν και να περάσουμε ωραία.

Μία ευχή για το μέλλον;

Μία ευχή για ένα μέλλον με πιο ελεύθερα παιδιά και λέω παιδιά γιατί από εκεί ξεκινάνε όλα!

συνέντευξη: Βίκυ Αναγνωστοπούλου