Πόσες και πόσοι από εσάς έχετε βρει τον έρωτα μέσα από το Faceboοk και το instagram αλλά και από dating εφαρμογές, όπως το Grindr ή το Tinder; Τι σημαίνει αυτό για την αντίληψη που έχετε γύρω από τον έρωτα και σε ποιες αναπαραστάσεις βασίζεστε για να περιγράψετε την ιδανική εκδοχή της ερωτικής σας φαντασίωσης; Aυτά είναι μόνο κάποια από τα ερωτήματα που καλείται να διαχειριστεί η πολυμορφική παράσταση (Erotikon), του Κυριάκου Χατζηιωάννου, που επιστρέφει στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση με το τρίτο μέρος της χορογραφικής τριλογίας «Higher States». 

Μιλάμε για ένα σύγχρονο έργο με θέμα τον έρωτα. Ποια είναι αυτά τα ερωτήματα, που καλείται να διαχειριστεί η παράσταση;

Το «Erotikon» ανακαλεί επί σκηνής τη σκέψη για τον έρωτα μεταξύ σωματικότητας και διαλόγου, μεταξύ θεωρίας και χειρονομίας: το θέμα του είναι ο έρωτας ως νοητική, δυναμική και βιωμένη ή σωματοποιημένη ενέργεια, καθώς και οι εκάστοτε εκφάνσεις του στην κοινωνία του σήμερα. Μέσα σε αυτό το πολιτισμικο-ιστορικό πλαίσιο εμείς διερωτώμαστε: ποιες είναι οι κατάλληλες σύγχρονες προσεγγίσεις για να πραγματευτούμε σήμερα τον έρωτα και να τον κάνουμε αντιληπτό επί σκηνής;

Η queer πτυχή του έρωτα, πώς αποτυπώνεται εδώ;

Στην εποχή των dating apps και των γραφείων γνωριμιών η queer άποψη του έρωτα επικρίνει τη ρομαντική αγάπη που ορίζεται ως ετεροκανονική σχέση ζευγαριού με σκοπό τον γάμο, αλλά ταυτόχρονα δεν ακυρώνει εντελώς την συναισθηματική, περιπετειώδη και διαπροσωπική ενέργεια της ερωτικής αγάπης.

Τελικά ο έρωτας είναι ένα φαινόμενο που εξελίσσεται ή παραμένει ίδιος στο πέρασμα του χρόνου.

Στην ιστορία του πολιτισμού και των τεχνών, ο έρωτας είναι ένας από τους πλέον κοινούς τόπους. Ανέκαθεν τον τραγουδούσαν, τον διηγούνταν στην ποίηση και τη λογοτεχνία, ενώ αποτελεί συχνό μοτίβο για ζωγράφους και γλύπτες, καθώς και αντικείμενο διαπραγμάτευσης στον κινηματογράφο. Σε αυτό το πλαίσιο, αυτό που εξετάζεται συνήθως είναι η ερωτική έλξη για το άλλο πρόσωπο, η οποία βρισκεται πέρα από το νοητικό επίπεδο και πέρα από αυτό που μπορεί να ειπωθεί. Ακριβώς γι’ αυτο η διαχρονική του δύναμη το καθιστά κατεξοχήν πηγή έμπνευσης σε κάθε μορφή τέχνης. Ένα φαινόμενο που αναγεννιέται διαρκώς και δεν μπορεί παρά να βρίσκει ανεξάντλητες διόδους έκφρασης.

Πέρα από τον έρωτα, θεωρείς ότι αλλάζουν και τα ταμπού που έχουμε γι΄αυτόν;

Φυσικά, αυτό ανάγεται σε μια ποικιλία. Τα ταμπού αλλάζουν για κάθε πολιτισμό, αλλά και για κάθε υποκουλτούρα. Όμως αυτό συμβαίνει, όχι μόνο για τα ταμπού αλλά, γενικότερα, για ό,τι είναι ηθικά και πολιτικά κατάλληλο. Για παράδειγμα, κοιτάζοντας πίσω στην ιστορία της LGBT+ κοινότητας, γνωρίζουμε τόσα πολλά βήματα και αλλαγές που είχαν πάντα άμεσο αντίκτυπο στον τρόπο με τον γίνεται αισθητό, αντιληπτό και τελικά το πώς βιώνεται το να είσαι ομοφυλόφιλος ή queer, ή τρανς ή το να μην εντάσσεσαι σε μια ετεροκανονική έννοια των φύλων .

Το Erotikon είναι μια πολυμορφική παράσταση. Τι σημαίνει αυτό; Πώς επιτυγχάνεται η επικοινωνία με το κοινό;

Το κοινό καλείται να βουτήξει στις διάφορες μορφές απόδοσης που παρουσιάζουμε. Αυτό είναι το μεγάλο πλεονέκτημα της χορογραφίας και του τρόπου με τον οποίο συνεργάζομαι με τους καλλιτεχνικούς συνεργάτες μου. Οι συν-ερμηνευτές μου, ο Μίκυ Μάχαρ, η Μαρία Σιδέρη, η Νάνσυ Σταματοπούλου και εγώ, ερχόμαστε στο κοινό με ένα είδος ανασκόπησης διαφορετικών σκηνών που αλλάζουν τόνο και ποιότητα σε αυτό που βλέπεις, ακούς και νιώθεις. Ολόκληρη η παράσταση είναι αποτέλεσμα μακρότερης συζήτησης και πρόβας μεταξύ μας και μας βοήθησε το ότι προερχόμαστε όλοι από διαφορετικό υπόβαθρο και έχουμε διαφορετικές οπτικές για τον έρωτα και την τέχνη. Ελπίζουμε να φέρουμε αυτή τη διερώτηση στο κοινό που θα πρέπει να αλλάζει θέσεις σε αυτή την παράσταση!

Τι πρέπει να γνωρίζουμε για εσένα;

Πέρα από βιογραφικά μου στοιχεία αναφορικά με τις σπουδές και τις καλλιτεχνικές μου δραστηριότητες που είναι εύκολο κάποιος να τα αναζητήσει, θα με ενδιέφερε η γνωριμία με εμένα, να γίνει μέσα από το έργο μου, στο επίπεδο που αυτό προσλαμβάνεται από τους φυσικούς αποδέκτες, που δεν είναι άλλοι από το ίδιο το κοινό. Θεωρώ ότι η καλύτερη γνωριμία- επικοινωνία κάθε καλλιτέχνη με το κοινό του γίνεται μέσω του έργου του.

Άλλα καλλιτεχνικά σχέδια;

Τρία έργα ακολουθούν για φέτος. Για το πρώτο, με την Αγγελική Παπούλια, τον Χρήστο Πασσαλή και την Νάνσυ Σταματοπούλου, θα βρισκόμαστε στο κρατικό θέατρο της Λουκέρνης, όπου θα ανεβάσουμε την Άλκηστη του Ευριπίδη. Στη Λωζάννη θα ανεβάσω σε συνεργασία με τους φοιτητές του Πανεπιστημίου Τεχνών το έργο του John Cage, Sonates and Interludes for Prepared Piano. Παράλληλα, ξεκινάμε τις ετοιμασίες για το τέταρτο μέρος του Higher States το Athanaton.


iNFO

Στέγη Ιδρύματος Ωνάση
Συγγρού 107
18 – 20 Ιανουαρίου 2019

Από μικρός ήθελα να γίνω αστροναύτης. Εξάλλου, πάντα θυμάμαι να μου λένε ότι "πετάω στα αστέρια". Λόγω όμως σχετικής υψοφοβίας αποφάσισα να αλλάξω επαγγελματικό προσανατολισμό και να γίνω δημοσιογράφος (απ' το κακό στο χειρότερο), Μπήκα στο Πάντειο (Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων & Πολιτισμού) και λίγους καφέδες αργότερα πήρα το πτυχίο μου. Έκτοτε το επαγγελματικό μου μετερίζι με έχει οδηγήσει στην πόρτα ανθρωπιστικών οργανισμών (Διεθνή Αμνηστία, Έλιξ) αλλά και πολλών έντυπων και διαδικτυακών μέσων (Esquire, Nitro, Protagon, κλπ). Η σχέση μου με το Antivirus ξεκίνησε τυχαία τον Μάρτιο του 2013. Έκτοτε έγινε λατρεία... Είτε εδώ είτε στο περιοδικό, όλο και κάπου θα με πετύχετε. Αν τώρα θέλετε να κάνετε και κάποιο σχόλιο... θα με βρείτε στο vth@avmag.gr. Cu!