Τα τελευταία έξι χρόνια, ένα ζευγάρι καθολικών, η Deb κι ο Steve, φιλοξένησαν δεκάδες LGBT εφήβων στο σπίτι τους, στο Μέμφις του Τενεσί.

Και το έκαναν αυτό, όχι παρά την καθολική πίστη τους, αλλά χάρη σ’ αυτήν.

Για κάποιους είναι ένα ασφαλές μέρος, για εμάς είναι το σπίτι μας

Η Deb δήλωσε: «Απλά φιλοξενούμε κυνηγημένα παιδιά στα επιπλέον δωμάτια που έχουμε στο σπίτι μας.»

Σύμφωνα με συνέντευξη του ζευγαριού στο CNN, η Deb κι ο Steve, γνώριζαν ότι ο γιος τους είναι γκέι, πριν ακόμη ο ίδιος αποφασίσει να κάνει coming out τα 23 του. Όταν τον ρώτησαν για ποιο λόγο περίμενε τόσο πολύ για να τους το πει, απάντησε ξεκάθαρα, ότι ο λόγος ήταν η πίστη τους, επειδή φοβόταν ότι θα τον απέρριπταν.

Αυτή η δήλωση ήταν μία αποκάλυψη για το ζευγάρι πάνω στο θέμα.

«Είμαστε Καθολικοί και συμμετέχουμε στα θρησκευτικά ήθη με τον έναν ή τον άλλον τρόπο»  αναφέρει η Deb, «η αλήθεια ότι η απόρριψη πληγώνει βαθιά τα παιδιά μας είναι κάτι που η εκκλησία δεν θέλει να το συζητάει.»

Για την Deb και τον Steve είναι υψίστης σημασίας, για τα παιδιά που μένουν μαζί τους στο σπίτι, να αισθάνονται σα να είναι στο δικό τους σπίτι και ότι ανήκουν σε μία οικογένεια που τα αγαπά και τα αποδέχεται. Τα παιδιά βοηθούν στις δουλειές και στην προετοιμασία του φαγητού. Πολλά τους φωνάζουν μαμά και μπαμπά.

«Ένα έφηβο άτομο έμενε μαζί μας, όταν πέθανε η μαμά του. Είχε προλάβει να συμφιλιωθεί μαζί της πριν πεθάνει, αλλά εξακολουθούσε να έχει μεγάλο βάρος στην ψυχή του. Έχει φύγει τώρα πια από το σπίτι, αλλά μαθαίνω νέα του κάθε εβδομάδα και μας επισκέπτεται όταν είναι στην πόλη» , γράφει η Deb. «Ένα άλλο από τα αγόρια μου ήταν στο Ναυτικό. Η μητέρα του δεν ήξερε ότι έμενε στο σπίτι μας κι ότι ήταν ομοφυλόφιλος. Πέρασε μία πραγματικά πολύ δύσκολη περίοδο, αλλά τώρα πια τα καταφέρνει σπουδαία και κάνει σχέδια για το μέλλον του.»

Κατά καιρούς, η Deb κι ο Steve προσπάθησαν να συμφιλιώσουν τη θρησκευτική τους κοινότητα με την αποστολή τους.

«Συντονίζω μία ομάδα εθελοντικά, την Fortunate Families, που είναι μια καθολική ομάδα γονέων LGBT παιδιών, που βοηθά άλλους γονείς να κάνουν το ίδιο ταξίδι» , γράφει η Deb. «Ως ομάδα, μας απαγόρευσαν να συμμετέχουμε σε μια καθολική συγκέντρωση, την Παγκόσμια Συνάντηση Οικογενειών… Μερικές από τις μεγαλύτερες βλάβες σε αυτά τα παιδιά έγιναν στο όνομα της θρησκείας (όχι του Θεού, της θρησκείας)» .

Η δουλειά τους με τη νεολαία έχει οδηγήσει το ζευγάρι σε κάποιες πολύ έντονες και δυνατές στιγμές.

«Χάσαμε ένα από τα παιδιά μας ένα χρόνο μετά την αναχώρησή του από το σπίτι μας. Η κηδεία του ήταν ένα από τα σκληρότερα πράγματα που έκανα ποτέ», εξήγησε η Deb, «Οι γονείς πρέπει να καταλάβουν την βλάβη που απορρέει από την απόρριψη» .

Όμως, παρά τις δύσκολες στιγμές και τη θλίψη, η επιλογή του ζευγαριού να ανοίξουν το σπίτι τους ήταν μονόδρομος. Αν και την παρούσα περίοδο, δεν δέχονται άλλα παιδιά, το ζευγάρι ετοιμάζει, σε συνεργασία με το κοινοτικό κέντρο Gay and Lesbian Community του Μέμφις, τη δημιουργία ενός μεγαλύτερου καταφύγιου για LGBT παιδιά, που χρειάζονται στέγη και υποστήριξη.

«Είναι αυτό που θα ήθελα για τα δικά μουπαιδιά, αν χρειάζονταν βοήθεια και δεν είχαν οικογένεια για να τα βοηθήσει» , έγραψε η Deb.

Κι ενώ η ενδυνάμωση κι η υποστήριξη είναι μια απαιτητική και συχνά πολύπλοκη δουλειά για τη Deb, το πιο σημαντικό πράγμα, που έχουν κάνει ως ζευγάρι, για τα παιδιά αυτά, που τα έχει βοηθήσει πραγματικά είναι κάτι τόσο απλό, που μπορεί να συνοψιστεί σε δύο λέξεις:

«Τα αγάπησαν.»