Αχ, το περιβόητο «Σεξ Λεξικόν» των 70s! Πρόκειται για το απόλυτο εγχειρίδιο ή βοήθημα επιστημονικής φύσεως, με χρηστικές και επεξηγηματικές πληροφορίες, για οτιδήποτε αφορά στο σεξ, το οποίο «καθοδηγούσε» τους νέους και τους γονείς τους, στη δεκατία του ’70 και ’80, και το οποίο αποτέλεσε την έμπνευση για το πρώτο θεατρικό έργο του συγγραφέα Σπύρου Δ. Μιχαλόπουλου, την ομώνυμη κωμωδία που παρουσιάζεται κάθε Δευτέρα και Τρίτη στο Θέατρο 104.

Μέσα στην παράσταση, στην Αθήνα του 1978, δύο ερωτευμένοι και άπειροι έφηβοι επιχειρούν να κάνουν έρωτα για πρώτη φορά. Οδηγός για τον Τάκη και την Κάτια σε αυτό το μεγάλο βήμα είναι το περιβόητο «Σεξ Λεξικόν» της εποχής. Στη διάρκεια της παράστασης, διαβάζουν διάφορα λήμματα του Λεξικού, μεταξύ των οποίων και αυτό περί ομοφυλοφιλίας, το οποίο δίνει την αφορμή για ένα από τα πιο ενδιαφέροντα αποσπάσματα της παράστασης, και μια από τις πιο proud θεατρικές στιγμές της χρονιάς, καθώς η νεαρή Κάτια υπερασπίζεται με σθένος όλα όσα συντηρητικά και λανθασμένα αναφέρει το λήμμα του λεξικού.

Εμείς φωτογραφήσαμε το σχετικό λήμμα από το Σεξ Λεξικον το οποίο σας μεταφέρουμε αυτούσιο και ακόμα μιλήσαμε με τον θεατρικό συγγραφέα Σπύρο Δ. Μιχαλόπουλο για το λήμμα αυτό και πως τον ενέπνευσε για το συγκεκριμένο απόσπασμα.

(Αμέσως μετά τα σχόλια του συγγραφέα μπορείτε να διαβάσετε αυτούσιο και το σχετικό απόσπασμα από το θεατρικό έργο)

spyros-michalopoulos-01spyros-michalopoulos-02

Το «Σεξ Λεξικόν» φαντάζει στα μάτια των θεατών του 2016 συντηρητικό και παλιομοδίτικο. Κι όμως θεωρώ ότι ψήγματα των – αναμφίβολα – σεξιστικών και ομοφοβικών απόψεων τις οποίες πρεσβεύει έχουν επιβιώσει μέχρι και σήμερα στην κοινωνία μας την «τόσο επιφανειακά ανεκτική». Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτό της ομοφυλοφιλίας που ακόμα, εν έτει 2016 (!), αποτελεί ταμπού, στην ελληνική κοινωνία τουλάχιστον.

Αυτό που μου κέντρισε το ενδιαφέρον στον ορισμό της ομοφυλοφιλίας στο Λεξικό είναι πως το μεγαλύτερο «πρόβλημα» των ομοφυλοφίλων έγκειται στην αντιμετώπισή τους από την κοινωνία. Η ομοφυλοφιλία λοιπόν, σύμφωνα με το λεξικό, καταλήγει να γίνεται διαστροφή ακριβώς επειδή αντιμετωπίζεται ως διαστροφή. Είναι πραγματικά παράδοξο αν το σκεφτεί κανείς, κι όμως τέτοιου είδους θεωρίες διατυπωμένες με τον στεντόριο τόνο της αυθεντίας είναι αρκετές για να τρομοκρατήσουν γενιές αγοριών και κοριτσιών και να δημιουργήσουν επικίνδυνα κοινωνικά στεγανά και στερεότυπα.

Η Κάτια και ο Τάκης είναι δύο έφηβοι της εποχής τους, όχι περισσότερο και όχι λιγότερο προοδευτικοί στις απόψεις τους από τους συνομηλίκους τους. Κι όμως παρά το νεαρό της ηλικίας τους και τη συντηρητική εποχή στην οποία ζουν, αναγνωρίζουν και απορρίπτουν την αναχρονιστική λογική του λεξικού. Εντοπίζουν την προκατάληψη που κρύβεται πίσω από την πομπώδη ρητορεία και αντιστέκονται σ’αυτήν χωρίς να γίνονται διδακτικοί. Μας δείχνουν με τη στάση τους ότι η κοινωνία στην οποία τόσο αόριστα αναφέρεται το λεξικό δεν είναι μια αφηρημένη έννοια αλλά το σύνολο των ανθρώπων που την απαρτίζουν.  Είναι ένας ζωντανός οργανισμός που εξελίσσεται και μεταλλάσσεται. Είναι λοιπόν στο χέρι μας, ως σκεπτόμενοι άνθρωποι, να διαμορφώσουμε τι είναι αυτό που η κοινωνία θεωρεί αποδεκτό ξεκινώντας από μέσα προς τα έξω και όχι το ανάποδο. Σε αυτήν την προσπάθεια δεν χωρούν αυθαίρετα και αποπροσανατολιστικά λήμματα από κάθε λογής «Σεξ Λεξικά»

-Σπύρος Δ. Μιχαλόπουλος

comp-b-mihani-web

Απόσπασμα από το θεατρικό έργο του Σπύρου Δ. Μιχαλόπουλου «Σέξ Λεξικόν: Η επιστήμη του έρωτα».

Κάτια: «Απόφευγε τις σχέσεις και τις παρέες με παλιόπαιδα, αλήτες, άνεργους, τύπους που, ενώ δεν έχουν καμία σχέση με το σχολείο ή τη δουλειά σου, επιδιώκουν εν τούτοις να πιάσουν γνωριμίες με μικρά αγόρια όπως εσύ, προσφέροντάς τους μικρά δώρα, γλυκά, ποδήλατα κτλ. Απόφευγε τις ομαδικές σεξουαλικές εμπειρίες, όπως ο ομαδικός αυνανισμός ή την ομαδική επίσκεψη σε κοινές ή σε μία κοινή γυναίκα. Αυτές οι ομαδικές σεξουαλικότητες οδηγούν σε διαστροφές ή σε ομοφυλοφιλία».

(Ο Τάκης είναι προβληματισμένος. Η Κάτια τον εξετάζει)

Κάτια: Μου είπες ότι εσύ δεν πήγες σε οίκο ανοχής.

Τάκης: Δεν πήγα.

Κάτια: Τότε;

Τάκης: Τότε τι;

Κάτια: Τότε γιατί ξεροκατάπιες; Τι μου κρύβεις Τάκη;

Τάκης: Αυτό με τον ομαδικό αυνανισμό… εεεε… αγχώθηκα λίγο. Πριν σε γνωρίσω, με τον Ανδρέα, το Μίλτο και το Στέφανο, μπουκάραμε σε σινεμά με αισθησιακές ταινίες.

Κάτια: (σοκαρισμένη) Λοιπόν;

Τάκης: Εεεε. Εεε.. εεερεθιστήκαμε και όπως ήταν λογικό και απολύτως φυσικό, αυτο…αυνανιστήκαμε.

Κάτια: Μέσα στο σινεμά;

Τάκης: Όλοι μας ανεξαιρέτως. Όλο το σινεμά. Δηλαδή, δεν έβλεπε ο ένας καθαρά το …του άλλου , αλλά ακουγόμασταν, ε ρίχναμε και κάτι κλεφτές ματιές ο ένας  το … του άλλου. Εγώ κοίταξα σε σχέση με το μέγεθος το δικό μου και των άλλων. Ήθελα να τσεκάρω αν είμαι εντάξει.

Κάτια: Ήσουν;

Τάκης: Μια χαρά. Δόξα τω Θεώ.

(παύση)

Τάκης: Το λεξικό όμως έλεγε ότι οι ομαδικές σεξουαλικότητες οδηγούν σε ομοφυλοφιλία. Αυτή η πράξη δηλαδή με κατατάσσει στους υποψήφιους ομοφυλόφιλους; (ψάχνει το λεξικό με αγωνία) «Διαστροφή κατά την οποία ένα άτομο αισθάνεται ερωτική-σεξουαλική έλξη αποκλειστικά και μόνον για άτομα του αυτού φύλου. Υπάρχει μια αληθινή κλίμακα ποικιλιών και περιπτώσεων ανάμεσα στα δύο άκρα, την ολική ομοφυλοφιλία δηλαδή και την ολική ετεροφυλοφιλία. Η ομοφυλοφιλία είναι για τα αγόρια μία κατάρα που καταρρακώνει ανεπανόρθωτα τη σωστότερη ανδρική ιδιότητα και περηφάνια, τον ανδρισμό και που οδηγεί τελικά σε μια ψυχοσυναισθηματική εξαθλίωση μέσα από μια σειρά αθλιότητες, χλευασμούς και ταπεινώσεις. Η κοινωνία, η τόσο επιφανειακά ανεκτική, χλευάζει και σαρκάζει τελικά τους ομοφυλόφιλους, όποιοι κι αν είναι, και τους ταπεινώνει την κάθε στιγμή, κι ας υποκρίνεται πως τους ανέχεται».

(Η Κάτια κοιτάζει βουβή)

Τάκης: Πες κάτι.

Κάτια: Δεν βρίσκω τα λόγια να μιλήσω.

Τάκης: Μην ανησυχείς. Είμαι ολικώς ετεροφυλόφιλος.

Κάτια: Δεν με απασχολεί αυτό, Τάκη. Με απασχολεί ο σκοταδισμός αυτού του… του… του… αναχρονιστικού… οπισθοδρομικού… παλαιομοδίτικου λεξικού!

(παύση)

Ο καλύτερος φίλος της μάνας μου, ο κύριος Λάμπρος Αναστασίου ο γνωστός ζωγράφος, είναι ομοφυλόφιλος. Δεν έχω γνωρίσει πιο άξιο, ταλαντούχο και μορφωμένο άνθρωπο. Η μάνα μου τον λατρεύει. Ήταν μαζί στην Καλών Τεχνών. Δεν καταλαβαίνω, ειλικρινά. Και ανδρισμό έχει ο κύριος Λάμπρος και περηφάνια και όλα. Δεν του λείπει τίποτα.

Τάκης: Για να ξέρεις, δεν εγκρίνω να τους χλευάζουν. Στο σχολείο έχουμε το Μάκη. Τον ξέρω από το Δημοτικό. Στο Γυμνάσιο ξεκίνησε η πλάκα. Οι χοντράδες, δηλαδή. Τον κορόιδευαν. Όχι εγώ. Εγώ ποτέ.

Κάτια: Αν έκανες κάτι τέτοιο Τάκη, θα έχανα πάσα ιδέα για το άτομό σου.

Τάκης: Εγώ ποτέ.

Κάτια: Θα μπορούσαμε να φτάσουμε έως και στο χωρισμό.

Τάκης: Λέμε ποτέ.

Κάτια: Είχα την τύχη να ταξιδέψω στο εξωτερικό και είδα άλλα πράγματα εκεί. Άλλη αντιμετώπιση. Γούστο και καπέλο του καθενός. Είτε φανερά, είτε για την πάρτι του.

(ο Τάκης ανοίγει το λεξικό)

Τάκης: Εγώ κοιτούσα τους άλλους για να συγκρίνω το μέγεθος. Δεν ένιωσα καμία επιθυμία.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Αν δεν σας μιλάω εδώ, θα είμαι κάπου και θα βλέπω θέατρο. Ή θα διαβάζω comics. Ή θα βλέπω drag queens στην τηλεόραση. Ή θα βλέπω κάτι με spandex ή περούκες στο σινεμά. Ή τελοσπάντων θα κάνω κάτι απροσδιόριστα geeky. Στο Antivirus είμαι τα τελευταία δύο χρόνια υπεύθυνος των σελίδων του Culture και συνιδρυτής των θεατρικών βραβείων Gay Theatre Awards. Αν δεν με δείτε κάπου έξω (δεν με χάνετε, promise) κυκλοφορώ στο προσωπικό μου blog project www.gkoultoura.gr και στο twitter ως @manolis.